Normal sezonun bitimine yalnızca iki hafta kala, birçok takım bu son dilimi, oyuncularını Büyük Liglerde ilk kez sahaya çıkarmak için değerlendiriyor. Top 101’den bazı genç yeteneklerin büyük seyirci karşısında ilk maçına çıktığı bir haftanın ardından analistler, özellikle en üst seviyeye yeni gelenlere odaklanan yeni bir inceleme hazırlıyor; Büyük Liglerin yakın geleceğine ayrılan bölüm biraz yetersiz olabileceğinden bu değerlendirme daha hızlı bir nitelik taşıyor. İncelemede Minnesota Twins’den Rodríguez ve Johnson, Tampa Bay Rays’den Hopkins, Cincinnati Reds’den Rodríguez ve St. Louis Cardinals’dan Hjerpe gibi oyuncular yer alıyor.
Rodríguez: ayın en çok beklenen genç yeteneklerinden biri
Rodríguez, Eylül ayında Büyük Liglere çağrılan en iyi genç yeteneklerden biri olarak konumunu sağlamlaştırıyor. Sıralamada 17. sıraya yükseldi ve üç kez ilk 50’de yer aldı; ancak tam bir sezon boyunca sağlıklı kalabilmek onun için bir zorluk oldu: başparmak sakatlığı nedeniyle küçük liglerde yalnızca 49 maç oynayabildi. Sahaya çıkabildiğinde, plate appearance’larının yarısından fazlasında üç gerçek sonuca—home run vurmak, walk almak veya strikeout olmak—yönelen belirgin profilini sergiledi.
Bu tür bir profili, merkez dış sahayı (center field) sağlam biçimde savunabilen bir oyuncuda görmek alışılmadık bir durum. Temas oranları hâlâ endişe verici olsa da, özellikle yüksek hızlı ve etkili atışlar karşısında, üst düzey seviyede olan güç ve vuruş anındaki karar verme becerisi kombinasyonu, onu uzun süre ilk dokuzda tutmaya yetebilir; süreçte inişli çıkışlı dönemler bekleniyor.
Yükselişi hızlı oldu: o ilk kilometre taşına oldukça çabuk ulaştı. Üç gerçek sonuç oranı, Büyük Liglerdeki iki maçın ardından sağlam bir %38 seviyesinde.
Johnson ve Hopkins: bullpen devrimi
Her iki atıcı da yıl başında “Ten Pack” başlıklı bir seri içinde incelenmişti ve yayınlanmasından kısa süre sonra bullpen’e geçirildiler. Bunun nedeni inning yükü yönetimi ya da sezon sonrası için bullpen’i güçlendirme planı olabilir. Şu anda ikisi de Rays için relief atıcı olarak görev yapıyor.
Johnson yaklaşık bir haftadır büyük takımda ve iki atışlık repertuvarına bağlı kalmaya devam ediyor. Kendine özgü fastball’ı ıska (whiff) almaya devam ediyor ve daha kısa süreli görevlerde hızı 90 küsur mil/saat bandına yükseldi; ancak slider’ı henüz o kadar etkili olmadı. Yalnızca üç çıkışı var, bu yüzden aceleci sonuçlar çıkarmamak gerekir; ama Ekim sezon sonrası kadrosunda yer almayı hak ettiğini göstermek için pek fırsatı olmayacak.
Hopkins önceki gün ilk maçına çıktı ve X’te hâlâ aktif olan tüm atış metrik modellerini geçersiz kıldı. Daha çeşitli bir repertuvara sahip olmasına ve hızının genellikle üç haneli rakamlara ulaşmasına rağmen, Triple-A’deki performansı çok daha kötüydü; bunun başlıca nedeni inning başına neredeyse bir walk vermesiydi. Bullpen’e geçtikten sonra kontrolü 2026 öncesi seviyelere döndü—ortalamanın altında ama kabul edilebilir—ve strikeout oranı fırladı.
Büyük Liglerdeki ilk maçı, sol dış saha çitin hemen üzerinden geçen 100 millik bir fastball ile gölgede kaldı. Bununla birlikte Hopkins bullpen’den 100 mph hızını korudu; hem slider’ı—90 mph orta bandında—hem de curveball’ı—80 mph üst bandında—kısa süreli görevlerde mükemmel çalışıyor gibi görünüyor.
Her iki atıcının yakın geleceği bullpen’e işaret ediyor; ancak bunun uzun vadeli kaderleri olup olmayacağını sormak gerekir. Belki Hopkins’in kontrolü daha uzun görevlerde sürdürülemez, ya da belki Johnson’ın fastball-slider kombinasyonuna—yalnızca tamamen rahat attığında ulaştığı—ekstra bir güç gerekiyor. Çaylak bir starter ile bir relief atıcı arasındaki çizgi hiç bu kadar ince olmamıştı.
Rodríguez (Reds): kontrol sınavı
Bu, o meşhur “vay canına, seni gözden kaçırdığımız için üzgünüz” örneği. Rodríguez son sezonlarda Top 101 ön listesinde yer aldı; ancak profili—köşe dış sahada oynamaya yönelik olması ve aşırı swing eğilimi—onu nihai seçimin dışında bıraktı. İlk yüz vuruşu, ondan beklenenleri doğruladı.
Boyuna göre etkileyici bir güce ve mükemmel bir göz-el koordinasyonuna sahip, ancak basitçe çok sık sallanıyor (swing yapıyor). Saha dışındaki atışlara swing oranı Büyük Liglerde biraz daha yüksek olsa da, küçük liglerde de zaten %40 civarındaydı. Daha az sallanmaya başlamadığı sürece durumu sürdürülebilir olmayacak.
Ayrıca merkez dış sahada (center field) elit bir savunmayla öne çıkmaya çalışabilir, ancak bu çok daha az olası görünüyor.
Hjerpe: düzensizlik ve releif olarak potansiyeli
Hjerpe’nin profesyonel kariyeri, 2022 draftının ilk turunda Cardinals tarafından seçilmesinden bu yana oldukça düzensiz geçti. Tommy John ameliyatı nedeniyle kaçınılmaz olarak bir yıldan fazla sahalar dışında kaldığı bir dönem oldu—2025’te ve 2026’nın ilk iki ayında—, ama daha öncesinde bile istenen sıklıkla tepeye (mound) çıkamadı.
Atışları saatte 90-92 mil civarında, ancak su altı (submarine) tarzı kullanmayan bir atıcı için en düz yörüngelerden birine ve en düşük bırakma yüksekliklerinden birine sahip olmanın avantajını yaşıyor. Ayrıca sweeper’ı neredeyse bir buçuk feet yatay sapma gösteriyor ve bu yıl—Cardinals’daki kısa dönemi dahil—çok sayıda swing ve ıskalamaya (whiff) yol açtı.
Büyük Liglerdeki ilk çıkışında orta sıra rotasyon atıcısı olma potansiyeli gösterirken, ikincisinde kontrol sorunları yaşadı ve birkaç walk verdi. Artık muhtemelen birden fazla inning kapatabilen solak bir releif olarak görev yapacak, ancak St. Louis’in 2027 için yerleşik bir rotasyona sahip olduğu da söylenemez.
Fantazi liglerindeki etkisi
Emmanuel Rodríguez, uzun süredir üç gerçek sonucun (three true outcomes) oyuncusu profiline uyuyor. Beklendiği gibi, ilk maçında ne yürüme aldı ne de strikeout’a uğradı, ancak kariyerinin ilk home run’ını elde etmek için muazzam bir vuruş yaptı. Tek bir swing ile oyununun temel olarak ne anlama geldiğini gösterdi: güç.
Küçük liglerde daha düşük seviyedeki rakiplere karşı neredeyse pasiflik sınırında bir sabır sergilemişti, ta ki bu sezon Triple-A’da daha fazla sallanmaya (swing) başlayana kadar. Olgunlaştığını iddia etmek için 220 plate appearance’lık bir örneklemi referans almak ya da sadece çeşitli sakatlıklarla şekillenen bir kariyerin sonucu olarak görmek fark etmez; sürekli kaydetse bile kendine out hediye etmeyeceğini bilmek iç rahatlatıcı.
Değeri, baz yüzdesini (OBP) puanlayan liglerde artacaktır. Vuruş gücü ve savunması, onu ilk dokuzda yerleşmesi için gereken payı sağlamalı, bu da onu kategoriye alışırken 15 veya daha fazla takımlı fantazi liglerinde—en azından dördüncü outfielder olarak—bahse girmeye değer kılar.
Brody Hopkins, fantazi prospecti olarak gerçek değerinden daha fazla üne sahip oldu, çünkü walk oranını yeterince düşüremedi. Bahse değer türden bir oyuncu, ama mutlaka tüm umutlarınızı bağlayacağınız biri değil. Son bir ayda Rays, ona releif rolüne alışma fırsatı verdi.
Bir fantazi takımı için potansiyeli, birden fazla inning atabilen bir releif rolüne yerleşmesinde yatıyor; bu, onu belirli bir hafta için geçici bir waiver wire seçeneği olmaktan çok—özellikle 15 takımlı liglerde—bir long reliever (uzun releif) olarak daha değerli kılar. Dinamik bir repertuvara sahip olsa da, starter olarak 120 inning atabileceğini düşünecek kadar kontrolünü hiç sağlayamadı; profesyonel olarak çıkış başına beş inning’in altında bir ortalama tutuyor.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
