Bodumun Neredeyse Her Kemini Kırdım, Bacaklarım Kesildi” – Em asker: Olağanüstü iyileşme sürecini anlattı, golfün hayatına kattıklarını açıkladı

David Ward’ın golf sopaları paketlenmiş durumda. 14. Simpson Kupası’na hazır; Büyük Britanya ve ABD’den gelen, her biri 13 sakat asker ve gaziden oluşan iki takımın mücadele ettiği, her yıl düzenlenen Ryder Kupası tarzı bu turnuva bu hafta sonu Texas’taki Fort Worth’a götürüyor bizi. Shady Oaks Country Club. Gelsin.

Golf önemli. Kazanmak isteyen 26 bireyden söz ediyoruz. Ancak Ward’ın kuruluşundan bu yana, 2012’de TPC Sawgrass’ta ilk kez düzenlenen her yıl katıldığı Simpson Kupası, sıradan bir golf turnuvasından çok daha fazlasını temsil ediyor.

Ward’ın – Kegworth hava felaketinin hayatta kalanlarından biri – katılımdan bu kadar gurur duymasının nedeni de işte bu.

“John Simpson’in ve Simpson Kupası’nın sakat eski askerlere ne kadar yardımcı olduğunu sana anlatamam,” diyor 61 yaşındaki Ward. “Tıpkı turnuva bizleri tekrar orduya geri döndürmüş gibi.”

“Aynı düşünen adamlarla tekrar birlikte olmak, onlara tekrar rekabet edecek bir şey vermek güzel. Royal Marines, paraşütcüler… o rekabetçiliğe ihtiyaçları var.”

Ward, 1989’da M1 otoyolunda düşen ticari bir uçağın üzerindeki 126 yolcudan biriydi. Askeri alanda da çalışan nişeli Judith ile birlikte Belfast’a dönüyordu.

O zamanlar 24 yaşında olan Ward hayatta kaldı, ancak 47 kişi hayatını kaybetti; Judith de aradaydı. Kurtarılan son kişilerden biriydi ve üç hafta sonra uykudan uyandığında, yeni hayatının nasıl görüneceğini öğrendi.

“Yaklaşık olarak vücudumdaki kemiklerin neredeyse hepsini kırdım; boynum da dahil, sağ kolum hariç her şey,” diyor. “Sağ bacağımı da kestirdiler. Bacağını kaybettiğinde, kötü durumun yalnızca senin başına geldiğini düşünüyorsun.

Kupada Rekabet

Ward, tekrar yürümeyi öğrenmenin yedi yıl sürdüğünü söylüyor. Tekere ihtiyacı kalmadığında değneklere dayandı; değneğe de ihtiyacı kalmadığında golfü keşfetti. O günden beri geriye bakmadı.

“Askere giderken her türlü sporu oynuyordum,” diyor, “futbol, kriket, tenis, basketbol. Bacağımı kaybetmek işleri biraz daralttı! Arkadaşım ona golf oynamamı önerdi ve ben de şaka yolları, ‘İki bacağım varken oynamadım, şimdi tek bacağım olunca oynayacağımı sanmıyorum.’” dediğim bir pitch-and-putt oyununun her şeyi değiştirdiğini söyledi.

Şimdi Plymouth’daki Boringdon Park kulübünün bir üyesi olan Ward, hendikapını en düşük dokuza kadar indirdi ve kendini “sağlam” bir 10.7 olarak tanımlıyor.

Simpson Cup’taki zaferin tadını çıkaran Ward

(Image credit: Simpson Cup)

Üç kez Simpson Cup kaptanlığını yapan Ward, Team GB’nin üst üste üçüncü kez kazanma umuduyla Lone Star State’e (Teksas’a) giderken, aslında her şeyden çok eski arkadaşlarıyla görüşmeyi ve yeni arkadaşlar edinmeyi bekliyor.

“ABD’nin iyi bir takımı var. Bizim de iyi bir takımız var. Onlarla suyun other tarafında, yani öte yanda buluşmak, hal hatır sormak ve herkesin yaralanmalarıyla nasıl başa çıktığını görmek güzel. Golf oynayarak askerliğe gitmeden önce yaptığım kadar iyi arkadaş edindim.”

“Oyunu Değiştiren” Tedavi

Samimi alaylar ve golf sohbetlerinin ötesinde, bu etkinlik oyunculara tedavilerini konuşmaları için değerli bir fırsat veriyor. Yıllar boyu bacağında oluşan aşınma, Ward’ın sol bacağının dizini nihayetinde ‘kemik kemige’ dereceye getirmişti.

Buna rağmen, 2023’te uygulanan cerrahi olmayan bir hydrogel enjeksiyonu olan Arthrosamid “oyununu kurtardı”.

Daha da önemlisi, bu iyi arkadaşlarıyla fairway’lerde birçok daha yıl geçirmesini sağlıyor. “Hayatımı zenginleştirdi,” diyor. “Günümüzde hala faydalarını hissediyorum ve sevdiğim şeylere geri dönüyorum.”

Ward, Simpson Cup’ta Team GB’ye üç kez kaptanlık etti

(Image credit: Simpson Cup)

Eylül başında Simpson Cup’a katılan herkes anlatacak bir hikayeye sahip. Kişisel yolculuğunu paylaşarak Ward, hem turnuvanın hem de John Simpson MBE tarafından kurulan On Course Foundation adlı kuruluşun önemini vurgulamayı umuyor.

“Bunu sadece söylüyorum değil… Tedavi benim için mutlak anlamda bir oyun değiştirici oldu,” diyor ekliyor. “John’a ve doktora yaptıkları için minnettar olduğumu ifade etmekte yetinemiyorum. Gerçekten de muhteşem bir iş çıkardılar.”