Marco Gámez’in Baseball Prospectus sitesinde imzalayan habere göre, 64 yaşında ve Texas’in Houston şehrinde yaşayan Houston Astros takımı, 30 Eylül 2026’da evinde huzur içinde hayatını kaybetti. Uzun süreli bir mücadele sonrası vefat eden takımın ölüm sebebi olarak Amerikan Lig’i Batı Bölümü’ne maruz kalmasından kaynaklanan kronik komplikasyonlar gösterildi. Son anında etraflarını 34.011 kişilik seyirci sardı.
Takım, 10 Nisan 1962’de hayata geldi ve 1969’daki kültürel isyan hareketinin kaosu içinde olgunlaştı. Üçüncü ve dördüncü sıra arasında gidip gelen takım, Amerikan Lig’i’nde saygın bir aile babası rolünü üstlendi. Minneapolis, Sacramento ve Arlington gibi uzak ve egzotik yerlere yolculuklardan hoşlanıyordu.
Altın yıllarında Astros emekli olmaya direndi; daha fazla çocuklarıyla vakit geçirmeleri için artan çağrılara rağmen aktüerlerin beklentilerini hayal kırıklığına uğratmaktan keyif aldı. Bu durum son yılını daha da etkileyici ve aynı zamanda hüküm kılıncak şekilde yaptı.
Yaşlanmanın lanetlerinden biri, her sabah gazetinin bir vedalaşma fırsatı sunmasıdır. Yıllar içinde Astros kendilerinin parçalarını kaybetmeye başladı; büyüyen ve ayrılan çocukları izlerken bazıları onlardan önce beisbol dünyasından silindi. Her baba için birini terk etmesi zor, gideri azaltma önlemi olarak dünyaya atıp yutulmasını izlemek gibi acı vericidir. Ancak hayat ileri gitmeyi gerektirir, soğuk bile olsa; Astros da bu şekilde yol aldı ve giderek daha fazla ataletle ve sorumluluk duygusuyla itildi.
Her yıl akıntıya karşı savaşmak zorlaşıyor. Yaralar daha yavaş iyileşiyor ve sözler daha soluklaşıyor; kendilerinden parçaları geride bırakarak bir iz bıraktılar. 2025-2026 kışı özellikle soğuk ve sert geçti, ince derisi için özellikle de. Neredeyse anında ailelerinin en önemli direklerinden biri olan Frámber Valdéz‘den ayrıldılar. Bu darbe onları üzdü; aylarca az aktivite içinde sadece birkaç küçük takas yaparak geçtiler ve sonra dürtüselsel bir hamle ile tepki verdiler: 54 milyon dolarlık sözleşme ile orta relief pitcher işe aldılar.
Hava ısındıkça Astros başlangıçtaki uykularını atıp güney Florida’ya antrenman yapmak için gittiler, açık havada güneş altında. Eski atletik canlılıklarını geri kazansalar da sağlık sorunlarından kurtulamadılar; sayısız sıyrık diz, kas zedelenmesi, hastalık ve bağ dokusu yırtılması yaşadılar. Colton adında erkeklerle çevrildiler; arkadaşları tüm parçalarının aynı anda sağlıklı olduğu bir anın hiç olmadığına dair şaka yaptılar ama bu aksaklıklar Astros’u asla moral bozmadı.
Astros uzun süredir ölüyor. İnsanlar ölümün ne kadar yavaş olduğunu anlamaz, ancak o değilken. Ölme süreci sıkıcı ve tekrarlayan dolgu dolu: hastane bekleme salonları, rehabilitasyon, nazik ama yorgun hemşireler ve oyuncular listesinde hareket; bu, relief pitcher kadrosunun en sonuncusunu atamaya çalışmak gibi bir şeydir, istediğimiz için veya gerçekten fayda sağladığı için değil, canlıyken, bedenimiz kendi irademizle ya da olmadan işlev gösterdiğinde yapılan şey olarak. İnsanlar yıllar boyunca obituuarlarını yazıyor; o kadar uzun ki kendileri bile unuttu, tıpkı Abe Vigoda gibi, gerçekten ölmediklerini; öyle bir noktaya ki hayatta kalmak neredeyse sevimli ve eğlenceli oldu. Ve bunu çok daha uzun süre yapacaklar çünkü Astros ölümün eşiğinde o kadar süredir ki onları başka şekilde hayal etmek zor gelecek. Onların nasıl ölebilecekleri, etrafımızı her yerde dokundukları her şeyde mi?
Astros’u hatırlayan nesiller kendileri kaybolmadan önce ölmeli, başka bir takım önümüzdeki sezonda stadyumlarında oynamak için onların formalarını giyse bile. Onların adına savaşlar çıkacak.
Ancak ruhu yaşarken bugün bedeninin anısına saygı duruşu yapmalıyız; genç ve kendi eylemlerinden habersiz bir Chicago beisbol takımı tarafından dövülerek öldürüldü. White Sox’ların da kendi ölüm yerleri var, zaten planlanmış bir randevuları var ve oraya doğru acele etmeleri gerekiyor. Gençlerin yaşlılarla yaptığı şey bu; böylece onlar da yaşlanabilirler.
2026 Astros’u cömertliğiyle anılacak, özellikle de atış yaparken. Çoğu zaman insanlara yardım ediyorlardı, başka şehirlerden ve ailelerden kişilere bile. Kısa hayatları boyunca evlerinde neredeyse 2.5 milyon kişiyi karşıladılar; bazılarına eğlence sağladılar, diğerlerine ilham verdiler. Hayatta herkesin ne kadar acı verici şekilde ortalamaya yakın ya da önemsiz olursa olsun başarılı olabileceğine dair bir mesaj yaydılar. Ne kadar turuncu giyseler isteseler de.
Analitik departmanı ve yaz sonlarında beklenmedik şekilde aramızdan ayrılan genel menajeri Manuel Rodríguez‘a bağlanan 2025 topuyla ölmeden önce gittiler. Sahibi Jim Crane hayatta kaldı.
Çiçek ya da hediye yerine, Astros Vakfı’na bağış yapmayı düşünün; bu, Astros’un resmi 501(c)(3) yardım kuruluşudur. Ya da önümüzdeki yıl için sezon biletleri satın alın. Ya da anı olarak korumak için oyunlarında kullanılan bir eşya satın alın. 2020 Amerikan Lig’i Batı Bölümü Serisi’nin dördüncü maçında kullanılan tozla dolu bir kavanoz hakkında düşündünüz mü? Sadece 30 dolar, artı gönderim ve yönetim ücreti. Ya da sadece 350 dolarla, Manuel Rodríguez‘a bağlanan 2025 topuyla? Somut bir nesne edinmek ister misiniz? Belki bir tişört mü? Favori oyuncunuzun City Connect tişörtünü satın aldınız mı? Ya da alternatif bir tişürt mü? Ya da çok renkli şeritlerle, tequila sunrise modeli tarzında kenarlara süslenen alternatifi mi?
İş İlanı: Yazılım Mühiri, Milwaukee Brewers
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
