Las Vegas’taki bir NHL etkinliğinde Calgary Flames kanadı Adam Klapka’nın yüzünü ayıran gülümseme, takım otobüsünün kemik satmak için durduğu hissini veriyor neredeyse hiç kaybolmuyor. Tam da bu yüzden, karşılaştığın en iyi huylu 2 metre 8 santimetre boyunda, 106 kilo erkeğin o olabileceği düşünülmüyor.
Ancak NHL’deki uzun ömürlülüğünün anahtarlarından biri, çekiciliğini ne zaman bırakıp birinin kendisini kendi mahallesine girdiğine pişman etmesini bilmesi. “Sadece olmanız gereken gibi kaba olmalısınız,” dedi, ikna edici olmayan bir şekilde.
“Lanet olası sokak dövüşlerini sevmiyorum ve böyle şeyleri. Ancak yine de buz üzerinde kendimi kaba olmaya able edebiliyorum, birazcık. Sanırım içinizde birazca olması gerekiyor. Değilse, içindeki uyanmanın bir yolunu bulmalısınız çünkü herkes için kaba olabiliyor sanırım.”
Klapka için bu anahtarı bulmak sürmekte olan bir iş. Kendisinin gölgeniz üzerinde yürüdüğü için özür dileyecek biri gibi görüneninden, sizden kaskınızı alabilecek biri haline gelme zorluğunu düşünün.
Bu yüzden bununla uğraşıyor. Altı-yedi yıldır boks dersi alan Klapka, bu yaz Prag’da işi bir üst seviyeye taşıdı; koçu kendisine fiziksel olarak eşleşebilecek bir sparring ortağı buldu — şu anda bir polis SWAT ekibiyle çalışan eski profesyonel MMA dövüşçüsü.
“Benimle aynı boydaydı ve ne yaptığını biliyordu,” diye açıkladı Klapka. “Bazen başıma sertçe vuruyordu ve her şeye alışmamı sağlıyordu. Bu yüzden onunla zaman geçirdiği için gerçekten minnettar oldum ve muhteşemdi. Harika bir insandı.”
Elbette öyleydi. Yalnızca Klapka, profesyonelce eğitilmiş bir güreşçiden kafa darbesi almak gibi bir şeyi harika yaz deneyimi olarak tanımlayabilir.
Ancak mesele ciddiydi. Klapka, profesyonel hokey merdivenini tırmandıkça kocaman olmak ve iyi huylu olmanın yalnızca belli kadar getirebileceğini biliyordu. Bir noktada bir problem olması gerekiyordu. Gençken takımları gol sayısında önderlediğini söyledi; oyun o zamanlardı. Profesyonel düzeyde kendisini vazgeçilmez kılacak başka bir yola ihtiyacı vardı.
“Büyük bir adamsın, 40-50 gol atarcasına skor yapmadığın sürece iyi huylu olabileceğini anlamalısın,” dedi, geçen hafta Colorado’ya yaptığı ayak sürterek attığı golle yetenekli eline şahit olan 26 yaşındaki oyuncu. “Takımına nasıl yardımcı olabileceğini anlaman gerekiyor ve bazen hokey işe yaramıyor, bu yüzden kazanmaya yardım etmenin bir yolunu bulmalısın.”
Salı günü Duck Pond’da ikisini birden yaptı. Sezonundaki takımını en çok attığı ikinci golü takiben, ilk Gordie Howe şapka triyoluna bir asiste olmasına neden olan ikinci devrede Jeff Malott ile düştü.
Bu, yalnızca birkaç oyun sonra Vancouver’da Luke Schenn ile kavga ettikten sonra geldi; orada Canucks savunmacısına ve arkadaşlarına karşı devam eden hoşnutsuzluğundan dolayı 25 dakika ceza aldı.
Vuruşlarda takımın önderlerinden biri ve artık bir oyuncuyu koruyup kulübüne enerji verecek zamanı belirlemekte giderek daha rahat. Ve şimdi NHL’in ceza dakikası liderliğinin zirvesinde oturuyor; bu, otoparkın uzak ucundan bir alışveriş arabasını getirecekmiş gibi görünen bir adam için garip küçük bir istatistik köşesi.
“Bunun üzerinde gurur duymuyorum,” dedi tabii ki gülümseyerek. “Ancak aynı zamanda, bu benim rolüm bazen. Ne yapayım?”
Klapka, bir dövüşçü olmak ile takım arkadaşlarının yalnız olmadıklarını belli eden adam olmak arasındaki farkı anlıyor. “Bunu yapması gereken adam varsa, ileri saha tarafında benim,” dedi, savunmac Jake Middleton’i de bu rolü doldurabilecek başka bir oyuncu olarak kabul ederek. “Hâlâ hokey oynayabileceğimi biliyorum. Ancak bazen ‘Hey, hokey işe yaramıyor, o yüzden diğer adamlara cebinde ne olduğunu göstermen gerekiyor’ demen gerekiyor.”
“Eğer takım arkadaşlarından biri arkadan vuruluyorsa ya da bir şey yapıyorsa, buz üzerinde herkes aynı şeyi yapardı, biliyorsun. Sadece birbirimizi korumalıyız. Kim olduğu önemli değil. Takım gibi oynayın, birey gibi değil.”
Odayı en iyi huylu adam, buz üzerindeki en sert adam olmayı öğreniyor.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
