İki üst üste karşılaşmada da aynı rakiple oynayan Amerika Birleşik Devletleri kadın milli takımının orta sahadaki uyumsuzluğu açıkça görülüyor. Emma Hayes’in yönettiği ekip, İspanya’ya karşı zorlandığı maçta bir dördüncü yarı seferinde attığı gollerle ayağa kaldı; ancak kadronun merkezdeki bütünlüğü yine çözülmedi.
CBS‘e verdiği demeçte Hayes, “Haziran sonuna kadar Dünya Kupası’nın inşasına yön verecek oyunculardan oluşan gerçekten güçlü bir çekirdek grup konusunda çok net bir fikre sahip olmak istiyorum” dedi. Eklediği gibi, “ayrıca ilişkilerde tutarlılığa, sahada bağlantı kurmamız gerektiğini biliyoruz ve oyuncuların bireysel düzeyde değerlendirilmesi sürdüğü sürece bunu şu an için ertelemek zorundayız.”
Bu iki maçta her iki ekip de birkaç kritik oyuncudan mahrumdu. ABD’nin eksiklerinden Naomi Girma ve Sam Coffey öne çıkarken, İspanya’da ise Aitana Bonmatí, Mariona Caldentey ve Clàudia Pina kadroya varamadı. Buna rağmen İspanya maçı kontrol etti ve ABD’yi son üçüncüde parça parça atış yapmaya mahkum etti. İlk karşılaşmada İspanya 15 dakika içinde 2-0 öne geçti ve maçın geri kalanında bu farkı korudu. Salı günü de ABD ilk yarıyı aynı skorla kapattı.
Hayes, ikinci maçta ardışık beş değişiklikle sahaya çıkan ekip maçı toparladı ve doğrudan, keskin ataklardan iki gol döndürdü. Ancak bunun şampiyonluk reçetesi olması zor; çünkü Dünya Kupasında takımlara sekiz değil, beş değişiklik hakkı tanınıyor.
Bu ay İspanya’nın yedekleri kadroya yerleşti ve takımın tamamı oyun modelini uyguladı. Her oyuncu, titiz bir biçimde geliştirilen rollerini biliyordu; çevresindeki ekip de beklediği gibi işlev gördü. Bu tür uyum, daha yetenekli bir takımı yenmeye yeterli olabilir; ancak ABD’nin artık başka üst düzey kadın milli takımlarına yalnızca tekille kazanabileceği günler geride kaldı.
Hayes hiçbir noktada böyle bir beklentiye işaret etmedi. Bu yüzden ekibi, oluşturabilecekleri en iyi 26 kişilik kadroyu kurmak için son derece titiz çalışıyor. Bu yıl da tıpkı 2025 gibi derin bir yetenek değerlendirmesi yılı oldu. Ekim penceresinde daha önce milliyeti olmayan dört oyuncu kadroya dahil olurken, uzun süredir sahada bulunmayan Mallory Swanson ve Ashley Sanchez tekrar forma giydi; Sanchez’in golleriyle ABD salı günü berabere kaldı. Kate Del Fava ve Pietra Tordin, Hayes’in 2024’ün ortasında göreve başlamasından bu yana milliyet kazanan 33. ve 34. oyuncular oldu. Bu çabalar havuzu derinleştirdi; ancak aramanın süresi ve yoğunluğu kritik uyum pahasına olabilir.
Dünya Kupası kazanmak için iyi organize edilmiş bir orta saha neredeyse zorunlu. İspanya 2023’te sahada çarpıcı oyunla baskın geldi, ABD de 2019’daki başarılı unvanını koruduğunda öyleydi. Megan Rapinoe ve Alex Morgan’ın atılımları, son yılların en dengeli orta saha üçlüsü sayesinde mümkün oldu: Sam Mewis ideal bir çevik merkez saha, Julie Ertz sert savunmacı saha, Rose Lavelle ise hücumla bağı kuracak yönlendirme.
Mewis’in sakatlıklar üzerine erken emekliye ayrılması ve Ertz’in 2023’ün ardından kariyerini kapatmasıyla Hayes, layıklı bir devamını inşa etmek gibi zor bir görev aldı. En iyi Chelsea takımları, geri koşma ve baskıya gösterdikleri yorulmaz özverilerle desteklenen teknik becerili sahalarla kuruluydu. Bunu tutarlı yapmak, takım arkadaşlarını ve onların hem topa sahipken hem de özellikle topsuz nasıl hareket ettiğini içgüdüsel biçimde anlamayı gerektirir; bu uyum da hızlanamaz.
Salı dostluk maşı 2025’in başından bu yana ABD’nin 27. maçıydı ve yedi saha oyuncusu bu sürede en az üç kez ilk onbirde başladı. Coffey ve Claire Hutton savunmacı sahada tercih edilen isimlerdi; Lindsey Heaps, Lily Yohannes ve sakat Olivia Moultrie merkez sahada; Rose Lavelle ve Jaedyn Shaw ise hücum saha konumundaydı. Heaps bu rollerin üçünde de oynayan tek oyuncuydu: 12 maçlık ilk onbirinde altısı daha çevik No 8 olarak, diğer altısı savunma ve hücura eşit bölündü.
Bu kadro tutarlılığına rağmen Hayes bu sürede 17 farklı saha üçlüsünü denedi. Salı maçı, Hutton, Heaps ve Lavelle’in birlikte ilk onbirde başladığı ikinci maçtı. Genel kabul gören “ilk tercih” üçlüsü Coffey, Heaps ve Lavelle ise iki yılda yalnızca iki kez birlikte başladı. En sık kullanılan düzen ise Lavelle’in Coffey-Hutton ikilisinin önünde oynadığı dört durumdu.
Ne yazık ki bu üçlülerden herhangi biri İspanya’ya karşı denenemedi; çünkü Coffey, sol bileğinden sakatlanmasıyla kampdan ayrıldı. Bu düzene ait görülen dezavantaj, hem Coffey’in hem de Hutton’un daha geriye çekilmiş dizilimlerde başarılı olması ve savunma bloğu ile hücum arasındaki boşlukları artırabilmesiydi. Sağda Emily Fox, solda ise giderek sıklaşan Gisele Thompson gibi kanat oyuncuları yeterli ilerlemesi sağlayarak bunu telafi edebilir; ancak No 8 rolünü dahil etmek istemesinin nedeni de bu.
Bu durum Moultrie’in Ağustos’taki cruciatus (ACL) yırtığını daha da etkili kılıyor. Heaps Hayes’in takım kaptanı olmaya devam ederken, Yohannes gelişen becerisiyle düzenli maç başlangıçları kazandı; ancak Moultrie Coffey’e en doğal tamamlayıcıydı — Portland’da dört sezon boyunca onunla ortak oldu. Buna rağmen Ocak 2025’ten bu yana yalnızca üç kez başladı ve hiç Coffey ile birlikte olmadı.
Sakatlıklar tarafsızdır ve hiçbir bireyin Dünya Kupası kampına tam sağlıklı ulaşacağı varsayılmaz. Ancak sürekli yeniden kalibrasyon — hem durum hem de deneme amaçlarıyla — ve tüm aşamalarda sistem netliğinin karşısındaki eksiklik, İspanya gibi ağır rakiplere karşı potansiyelini en üst düzeye çıkaramayan bir iddiaçıyı engelleyebilir. 2028 Olimpiyatları‘na yönelik bakılan bu pencerede son zamanlarda yapılan ilk kez çağrılar da buna katkı sağladı; ancak ABD yine de sahadaki netliksizlikten mustarip.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
