Kawhi Leonard, Toronto Raptors ile sözleşmesini ESPN’in açıklamalarına göre 2028-29 sezonu kadar uzattı; yeni anlaşmanın son yılı oyuncunun seçimine bağlı opsiyon olarak kalırken, bu sezon mevcut kontratını 50 milyon dolar karşılığında tamamlayıp 2027’de yeni teklifi devreye sokacak. Bu hamle, hem kariyerinin en parlak bireysel başarısını kazandığı takımına geri dönen yıldız için hem de aniden derinleşen Doğu Konferansı’nda sıralamalarını pekiştirmeye ihtiyacı duyan Raptors için büyük ölçüde olumlu bir gelişme olarak değerlendiriliyor.
Kağıt üzerinde Raptors, sayısız meşru Doğu Konferansı iddialısı arasında yer almalıydı. Takım geçen sezon 46 galibiyet kazandı ve playoff’ın ilk turunda Cleveland Cavaliers’ı yedi setlik bir seride zorladı; bunu ligde en yüksek 22 top kaybı başına oluşturan beşincilik seviyesinde bir savunma gücü besledi. Bu savunma, diğer tüm takımlardan yalnızca Miami Heat ve Chicago Bulls hariç daha fazla sayı başına (28,6) üreten geçiş hücumuna yol açtı. Şimdi ise Scottie Barnes’tan çok daha keskin bir izolasyon ve pas-sonra-çalışma silahı olan Leonard, her gerçek iddialının ihtiyaç duyduğu yarım saha hakimiyetini sağlayabilecek güce sahip.
İngram’ın yerini Leonard doldururken, Barnes’in rolü ortada
Bu rol aslında Brandon Ingram’a biçilmişti, özellikle maçların son dakikalarında. Ingram büyük ölçüde görevini yerine getirdi: başına 21,5 sayı ortalamasıyla All-Star kadrosuna seçildi. Ancak sistematik DNA’sı, hızlı ve özgür oynamak isteyen bir takım için sarsıntılı bir uyum olarak ortaya çıktı. Cleaning the Glass’ın verilerine göre, Ingram sahadayken Toronto, her 100 sahiplikte geçen sezona göre 9 puan daha kötüydü ve playoff’ta tamamen açığa çıkarıldı.
İngram’ı Leonard ile takas etmek bu kadroyu önemli ölçüde dengeli hale getiriyor. Kendi başına hızla yükselen bir yıldız olan Barnes’i, en doğal biçiminde üstlendiği her şeyi yapabilen Scottie Pippen rolüne yerleştirmek, gerçek bir süper yıldızı All-NBA ikinci sıralı bir oyuncuyla birleştiriyor ve gençlik, tecrübe ile üst düzey derinliğin güzel bir karışımını oluşturmaya aday bir yapı yaratıyor.
Sağlık: En görünür endişe
Bu evlilik gerçekten ciddi endişelerle gelmiyor da değil; yazar üçünü özellikle ele alıyor. Bunlardan ilki ve en açık olanı, Leonard’ın sağlığını koruyabilmesi. Eğer Leonard’ı süreklilikle sahadaydı tutamıyorsa, her şey bir yana kalır. Raptors için iyi haber şu: Geçen sezon Los Angeles Clippers ile Leonard, kariyerinin en sağlıklı ve muhtemelen en iyi regular sezonunu yaşadı. Yaklaşık 50-40-90 atış yüzdesinde, 65 maçta 28,6-6,4 ortalamasıyla söz ediyoruz. Son üç sezondan ikisinde en az 65 maçta oynadı.
İyi gidiyor olsa bile, her zaman parmak uçlarında beklemek durumundayız. Leonard Clippers ile regular sezon maçlarının yüzde 60’ından azında oynayabildi; 50 playoff maçından 15’ini kaçırdı ve iki sezonda (üst üste değil) ayrı diz çöken diz sorunlarıyla 119 maçı kaçırdı.
Bu analiz, Raptors’un Leonard’ın gelecekteki oynama durumuna dair dikkat edilmesi gereken temel riski özetliyor.
Yani sahadaysa, ligin en iyi oyuncularından biri olmaya devam ediyor; ancak bu her zaman devasa bir “eğer” ile birlikte gelir.
Barnes-Leonard örtüşmesi
Geçen sezonda Barnes, NBA.com’un izleme verilerine göre 5 ila 19 feet arası başına 8 atışın biraz altında denedi. Leonard ise aynı aralıkta başına 8’in biraz üzerinde atış denedi. Daha derine inince, Cleaning the Glass’a göre Barnes’ın atış rejiminin %31’i kısa orta mesafeden (4-14 feet) geliyordu; Leonard için bu oran %32 idi. Barnes daha çok ringe ulaşırken, Leonard daha çok 3’ü atıyor ve çok daha yüksek bir oranda buluyor. Genel olarak söz konusu bu iki oyuncunun da büyük ölçüde aynı noktalardan atış yaptıkları.
Bu bir sorun olmak zorunda değil. Raptors hocası Darko Rajakovic dakikalarını ayırabilir ve Leonard’ın 3’ü atma hacmini artırmasına devam edebilir; geçen sezonda hem 3’ü atışta hem de 3’ü bulmada ligde beşincilik seviyesinde kalan hücum için bu hoş karşılanacaktır. Leonard geçen sezonda kariyer rekoru olan 6,8’lik bir 3’ü atış ortalamasına ulaştı.
Yine de bu skor bölgelerini aşırı doldurma potansiyeli olabilir, özellikle de bir sonraki oyuncuyu hesaba katarak.
RJ Barrett’in nereye sığacağı
Barrett Toronto’da çok sağlam bir oyuncu olarak görünüyor; başına 20 sayının tutarlı bir skorlayıcısı. Geçen sezonda kariyer rekoru olan 58,5’lik bir gerçek atış yüzdesiyle tamamlandı. Mükemmel bir dünyada, Barnes ve Leonard’ın sık sık uğradığı skor bölgelerinden da olsa daha düşük kullanım oranıyla bu üretkenliği tekrarlayabilir; özellikle ringe koşma (runner) aralığına girmeyi sever.
Ama işin gidebileceği başka bir yol da var: Barrett’in sert çizgiden hücumları daha seyrek olacak ve son iki sezonda sırasıyla %34 ve %35 atış yüzdesiyle bağladığı 3’ten sahayı etkili biçimde açamayacak. Yakalama-ve-atış verimliliğinde lig ortalamasında dolaşırken, optimist olmak isterseniz, en yakın savunmacının en az 6 feet uzakta olduğu geniş açılı 3’lere %38’lik bir atış yüzdesi ve geçen sezonda Synergy’ye göre “savunmasız” 3’lerdeki %42’lik oranına işaret edebilirsiniz.
Nazari olarak Leonard’ın çekiciliği Ingram’dan daha fazla bu açık atışları yaratmalı, ancak Barrett yarım saha hiyerarşisindeki yeri biraz düşeceği için geçiş sahipliklerinden daha büyük ölçüde yararlanarak aşağı doğru koşmaya devam etmesi gerekecek.
Ben Barrett’e inanıyorum; uyum sağlayabileceğini düşünmek istiyorum ve bugünkü oyunda üçüncü bir skorlayıcıya ihtiyacınız var. Geçen sezonda Raptors, başına 18 sayıdan fazla ortalamayan üç oyuncuya sahipti (Ingram, Barrett ve Barnes). Leonard Ingram’ın 21,5 sayısını geçmeli, Barnes 20 sayı barajını aşmalı; bu Barrett’i ortalama 15 sayıya düşürmeye izin verebilir. Ancak unutulmamalı ki, geçen sezonda başına sayı başına ligde onunculuk seviyesinde kalan bir takımdan daha fazla skor arıyoruz.
Bütün bunlar, Barrett’in mevcut kontratının son sezonu girmesi gerçeğiyle de örtüşüyor. Bu sezon 29,6 milyon dolar alacak olan Barrett, ileride muhtemelen Toronto’dan bunu alamayacağını bilsede bu yıllık aralıkta bir şey isteyecektir. Toronto, Leonard, Barnes, Jakob Poeltl ve Immanuel Quickley için 2029’a kadar neredeyse 330 milyon dolar ayırmış durumda.
Bu da Jamal Shead’ın da bu sezon sona ereceğini, dolayısıyla yeni bir sözleşmeye ihtiyacı olduğunu gündeme getiriyor. Bu durum şu soruyu akla getiriyor: Raptors, Barrett’i gelecek yaz için hiçbir şey vermeden kaybetme riskini göze alarak Şubat sonrasına bakmak yerine, onu Şubat sonrasına kadar satmayı mı deneyecek? Kesinlikle mümkün. Onun Leonard ve Barnes yanındaki işleyişini ne kadar iyi çalıştığını görmek için birkaç ay vermeye muhtemelen devam edecekler, ancak Barrett burada potansiyel olarak tek başına kalan biri olarak kalmış olabilir.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
