San Francisco Giants, 2017’deki 98 mağlubiyetli sezonu geride bırakarak kulübünün son 10 yılının en kötü performansını yaşadı ve Buster Posey yönetiminde ikinci yılı tamamlayan front office, 2027 planlamasına girmeden önce tecrübeli oyuncuların geri dönüşü ve genç isimlerin yükünü nasıl kaldıracağı sorularıyla karşı karşıya. Sezonu yarım kalan yarışı, sakatlıklar ve transfer sonu kadro satışıyla birlikte Triple-A seviyesine indirgenen ekibin, yeniden toparlanma yolunda üç kritik soruyla başa çıkması gerekiyor.
Kulübün bu sezon, Posey’nin yönetimine iki yıl girdiği halde, bir önceki sezona göre daha kötü bir noktada bulunduğu değerlendiriliyor. Posey, göreve geldiğinde ekibi son birkaç yıldır .500 seviyesinde, yani tam orta sıralarda tutan bir takım olarak görmüştü; ancak sakatlıklar ve verimsizlik, beklentilerin çok gerisine bir düşüşle sonuçlandı. Tony Vitello, genç hoca olarak bu sürecin zorluğunu kendisi de hissettiğini açıklayarak, takımın başında beklenen performansı alamadığında herkesin zorlandığını, bunun kendisini de kapsadığını söyledi.
İkinci Yılda Vitello İyileşebilir mi?
Posey’nin bu konuda cesur ve sıradışı adımlar atma eğiliminde olduğu görülüyor. Kulüp, geçen kış döneminde Vitello’yu Tennessee Üniversitesi’nden ayırarak, profesyonel bir futbolcu veya koçluk geçmişi olmadan doğrudan MLB yöneticiliğine atanan ilk kişiyi görevlendirdi. Bu bir riskti, ancak Posey alışılmışın dışında bir hamle yapmaktan kaçınmadı. Vitello’nun ilk sezonu ise oldukça dalgın geçti; sezonun başında hâlen yanlış nedenlerle gündeme geldi.
Herkesin derininde “dünyayı fethedeceğiz” hissettiğini düşünüyorum. Ancak baştan itibaren beklentileri karşılayamadık ve bu herkesi zorladı; ben de bu listedeyim.
Tony Vitello, The Athletic’a
Maç sahasındaki taktiksel kararları bazen dikkat çekici, bazen ise tartışmalı olsa da asıl mesele kulübede. Orada açıkça bir gerilim var. Posey, Vitello’nın bir sonraki sezonda da görevde kalacağını zaten açıklamıştı; o halde yöneticinin ikinci yılda nasıl uyum sağlaması gerekiyor. Bu büyük ligler ve üniversite seviyesinde işe yarayan her şey, yetişkin oyuncularla her zaman aynı etkiyi yaratmıyor.
Tecrübeli Oyuncular Geri Dönüş Yapabilir mi?
Bu konuda Rafael Devers tek istisna olarak öne çıkıyor. Geçtiğimiz Mayıs’ta Boston Red Sox ile yapılan blockbuster transferde ekibe katılan Devers, bu sezon 148 maçta .258/.340/.525 oranlarıyla 37 sayı vurdular; bu, Barry Bonds’ın 2004’te 45 sayı attığından bu yana bir Giants’ın en iyi performansı. Takımın yarıştan elenmesiyle de kış döneminde erken bir başlangıç yapan Devers, 15 Eylül’de kas merkezi ameliyatı geçirdi.
Devers, Posey’nin transferi yaparken hayal ettiği gibi işi tamamladı; ancak diğer tecrübeli oyuncular pek öyle olmadı. Hatta üç wild-card döneminde bile bu oyuncuların performansı, rekabetin zorluğunu gösteriyor. Örneğin, beş yıllık 140 milyon dolarlık kontratlı bir oyuncu 5 yıl boyunca 1.3 WAR üretirken, dört yıllık 100 milyon dolarlık anlaşmalı isim 0.9 WAR, üç yıllık 63 milyon dolarlık sözleşmeli oyuncu ise yalnızca 0.4 WAR kaydetti.
Bu üç oyuncu da farklı zamanlarda sakatlıklarıyla mücadele etti ve şu an hepsi sakatlık listesinde. Chapman 30 Haziran’dan bu yana kas merkezi ameliyatının ardından saha dışındayken, Adames atmayan elini sakatladı, Lee ise bel ağrısı çekiyor. Bu gruba Harrison Bader de eklenebilir; o 30 maçta -0.4 WAR üreterek ekibe katkı sağlamadı. Ace Logan Webb de bu listeye dahil edilmeli; diz sorunu sezonunu sonlandırmadan önce 160⅔ innings atarken 4.31 ERA ile en kötü sezonunu yaşadı.
Bu günlerde satılamayacak bir kontrat diye bir şey yok, ancak Posey’nin bu oyuncuların (Webb hariç, o hâlâ ciddi ilgi çekecek) bir kısmını satması zor olacak. Posey’nin kadroyu bu tecrübeli isimlerin etrafında iyileştirmesini bulması, hepsinin sakatlıklarından sağlıklarıyla dönmesini ve 2027’de performans göstermesini umması gerekiyor. Bu, sonuçları iyileştirmenin en kolay yolu.
Hangi Genç Oyuncu Adım Atacak?
Bu tür kayıplarla dolu, sakatlık sarmalında geçen bir sezonun üstünlüğü, genç oyuncuların denemesini yapma fırsatı sunmasıdır; Giants bu sezon çok sayıda genç ismi denedi. San Francisco bu yıl 70 oyuncu kullandı ve tüm zamanların rekoruna bir maç kala kaldı; bunların 17’si de MLB’de ilk kez sahne aldı. Kulüp, 28 rookie-eligible oyuncu kullandı ve bu kolayca baseball’de en yüksek sayı.
En iyi genç oyuncu, 5 Mayıs’ta yükselen Bryce Eldridge oldu; 107 maçta .269/.364/.461 oranlarıyla 17 sayı vuran Eldridge, gençlerin en parlak ismi. Tyler Rogers transferinde Mets’ten gelen Drew Gilbert, en azından platoon/dördüncü dış saha oyuncusu olacağını gösteriyor. Sağlakıtlı Trent Harris ise bulpet için bir güç oldu; bu kayıplar, kaybedilen bir sezonda bile kazanç.
Dış saha oyuncuları Bo Davidson ve Victor Bericoto ile sollakıtlı Matt Wilkinson, bu sezon sahne alan diğer isimler arasında ve fırsat verilirse bir sonraki sezonda daha büyük roller üstlenebilir. Bu yazın draftında dördüncü seçilen Jackson Flora, yetenekleriyle alt liglerde hızla yükselip bir sonraki sezonda, belki de Nisan’da San Francisco’ya ulaşabilir. Red Sox’tan transfer sonu alınan kısa mesafe oyuncusu Marcelo Mayer, ayak sakatlığıyla mücadele ettikten sonra Pazartesi günü Giants formasıyla sahne aldı; Eldridge ve Gilbert kadroda yerlerini tescil ettikçe, Mayer bir sonraki sezonda umutların odaklanacağı genç oyuncular grubunun başını çekecek.
San Francisco bir sonraki sezonda 159 milyon dolarlık bir bütçeyle sahaya çıkıyor ve bu, baseball’deki sekizinci en yüksek rakam; ancak bir sonraki kolektif pazarlık anlaşması ne getireceği bilinmiyor (maaş tavanı mı, daha sert rekabet dengesi vergisi cezaları mı?). Bu durumda Posey’nin bu kış döneminde büyük bir harcamacı olması pek muhtemel değil. O zaman 2027’de ekibi yükseltecek sorumluluk genç oyuncuların omuzlarında.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
