Beybolun Olmadığı Bir Toprakta

İnsanlığın ağaçlardan indiği ilk çağlardan beri top-çubuk oyunlarını oynadığını göz önüne aldığımızda, aslında “beyzboldan önceki zaman” diye bir şey yok. Ancak organize beybol’dan önceki bir zaman var: Farklı takımları tüm ülkeden bir araya toplayıp, tek bir ligde kuralları birleştirerek düzenli bir sezon oynatmak ve bir şampiyon seçmek… Üstelik bunun yanına biraz da para kazanmak.

Milwaukee ile St. Petersburg’un uzaklardan gelen takımlarının karşılaştığı Dünya Serisi’nde gördüğümüz şey, 1871’de Profesyonel Beybol Oyuncuları Ulusal Birliği’nin bayrağı altında düzenlenen ilk sezonla başlayan bu çabanın bir ürünüdür. Bu ligde Philadelphia Athletics, Boston Red Stockings ve Chicago White Stockings gibi yarı tanıdık isimli takımların yanı sıra, “Forest Citys” adını taşıyan iki farklı takım (Rockford ve Cleveland) ve artık yok olmuş bir medeniyetten esinlenen Fort Wayne Kekiongas vardı.

Sonuncusu bir şaka olarak düşünülmüştü, ancak gerçekte “Kekiongas” gerçekten de yok olmuş bir medeniyetin çağrışımıydı: Yerli Amerikan Miami kabilesinin önemli bir yerleşim yerine atıfta bulunuyordu. Artık orada değil ve günümüzde oranın yerlilerinin soyundan gelenler Oklahoma’da yaşıyor. Böylece bu kulüp biraz “etnik temizlik sonrası” bir sahiplenme içindeydi; siz de sorduğunuz için üzgünsünüzdür.

1871 sezonu rastgele sayıdaki maçtan oluşuyordu, yaklaşık 30’a yaklaşıyordu (Kekiongas 19 maçtan sonra sahne almayı bıraktı, bu da yerindeydi). Farklı renklerdeki orijinal Athletics ve Stockings, isimlerini taşıyan sonraki American League takımlarıyla doğrudan ilgili olmasalar da, ligdeki en iyi üç takımı temsil ettiler; A’s’ler 21-7’lik kayıtlarla pennantı kazandı. New York’un katılımcısı Mutuals hayal kırıklığı yarattı, bu da kendi deneyimimizle daha uyumlu bir durumdu. Boston’da beisbolun en iyi oyuncusu olan ikinci koru Ross Barnes vardı. 31 maçta .401 vurdu ve ligde 66 koşu attı. Sonrasında 1872 ve 1873’te Association vuruş şampiyonluğunu .430 ve .431’lik kayıtlarla kazandı. 1876’da Association’ın National League ile yerini değiştirmesinin ardından Cubs’a (White Stockings’e şu an böyle hitap ettiğimiz) katıldı ve yeni ligin vuruş şampiyonluğunu .429’luk ortalamayla kazandı. Ayrıca .462 tabana çıkma ve .590 uzama oranlarında, ayrıca koşu, vuruş, çiftlik, üçlük ve yürümede de ligde liderdi. 26 yaşındaydı ve kariyeri bitmişti.

Hayır, ölmedi, en azından o zamanlar hayır, ancak NL onu zedeledi ve sonra zamanların kendisi onu tamamladı. Barnes, faul- fair vuruşunun ustuydu; bu teknikte faul vuruşu yapan vuruşçu (hafifçe havaya kaldırılan) topa çok fazla dönme verirdi, bu da topun fair’a değip keskin bir dönüş yapıp faul’a gitmesini ve Oakland Coliseum benzeri faul bölgesi genişliklerine doğru zıplamasını sağlardı (okunması gereken: Great Plains). Vuruşçu, saha oyuncuları topu toplayana kadar dünyadan aya kadar koşabilirdi. NL, topun üçüncü koruya kadar fair kalmasını gerektiren kuralı ekleyerek bu taktiği ortadan kaldırdı.

Bu makaleye tam erişim Premium Baseball Prospectus aboneleri içindir.

Super-Premium – $99.95 / yıl | Premium – $74.95 / yıl | Premium Aylık – $19.95 / ay | Basic – Ücretsiz
Zaten abone misiniz? Giriş yapın