SSD Savoia 1908 FC

Savoia 1908 S.S.D. a r.l., yaygın olarak sadece Savoia olarak bilinen, İtalya'nın Torre Annunziata şehrinde (Napoli Metropol Bölgesi, Campania) bulunan bir futbol kulübüdür. Şu anda Serie C liginde mücadele etmektedir.

Güney İtalya'nın en köklü kulüplerinden biri olan, başlangıçta beyaz bir şilde kullanan bu takım, 21 Kasım 1908 tarihinde, yerel un değirmeni ve makarna fabrikası sahipleri ile Torre Annunziata'nın orta sınıf üyelerinin desteğiyle kurulmuştur. Kulübün renkleri, o dönemdeki yerel ekonominin temelini oluşturan ham madde olan beyazdır. Kulüp arması, Savoy Hanedanlığı'nın armasının stilize edilmiş bir versiyonudur ve iç saha maçları Alfredo Giraud Stadyumu'nda oynanmaktadır. Kulübün resmi marşı "L'inno al Savoia" olup, 1933 yılında F. Manfredi ve D. Ausiello tarafından yazılmıştır.

Savoia kulübü, 1923-24 sezonunda Orta ve Güney İtalya şampiyonu unvanını kazanmış ve ulusal şampiyonluk için final mücadelesi vermiştir. Kulüp, lig usulüne geçilmeden önce beş kez üst düzey liglerde mücadele etmiş, dört kez ise ikinci ligde yer almıştır; bu ikinci lig deneyimlerinin üçü Serie B'de gerçekleşmiştir. 1944 ile 1955 yılları arasında kulübün adı Torrese olarak değiştirilmiştir.

Kulüp Tarihçesi

Temelden savaştan sonra.

21 Kasım 1908 tarihinde, Torre Annunziata'daki un değirmeni ve makarna üretimi sektörlerinden bir grup sanayici tarafından Unione Sportiva Savoia kulübü, bu şehirde kurulmuştur. Ciro Ilardi, kulübün ilk başkanı olmuşken, kurucu üyeler arasında Italo Moretti, Leonida Bertone ve Willy Fornari yer almıştır; son isim aynı zamanda kulübün ilk teknik direktörü olarak görev yapmıştır. Kulüp adının kökeni kesin olarak bilinmemektedir. Bir teoriye göre, ad Savoia birliklerinin savaş narası olan "Avanti Savoia!" ifadesinden türetilmiştir ve bu ifade, bazı kurucuların Kraliyet Hanedanı için savaşırken kullandığı bir ifadedir. Başka bir hipotez ise, kulübün isminin dönemin hükümran ailesine bir saygı duruşu olarak verildiğini ileri sürmektedir. Bir başka iddia ise, kulübün Torre Annunziata'daki Savoia sinema-tiyatrosunda kurulduğu ve bu nedenle adının buradan alındığı şeklindedir.

Kulüp, 1915 yılında İtalyan Futbol Federasyonu'na (FIGC) katılmış ve resmi olarak 1916 Coppa Internazionale turnuvasında mücadele etmiştir. Bu turnuvada Napoli, Puteoli, Bagnolese ve Internazionale takımlarıyla birlikte üçüncü sırada yer almıştır. Birinci Dünya Savaşı sırasında Campania bölgesinin üçüncü lig şampiyonluğunu kazanmıştır. 3 Kasım 1919'da, Pro Caserta ile oynanan yükselme play-off maçını kaybettikten sonra, kulüp Promozione şampiyonasında mücadele etmiş ve burada da üçüncü sırada yer almıştır. Liglerin genişletilmesiyle birlikte, 1920-21 sezonunda Prima Categoria ligine katılma hakkı elde etmiştir. Bu dönemde Savoia takımı, şehrin ikinci takımı olan Pro Italia ile birleşmiş ve 13 Haziran 1920'de Campo Oncino sahasının açılışı yapılmıştır.

Kulüp, ilk iki profesyonel lig sezonunda bölgesel aşamayı geçemedi ve teknik direktörler Alfredo Fornari ve daha sonra Carlo Garozzo yönetiminde sırasıyla üçüncü ve ikinci oldu. Daha sonra Voiello şirketinin sahipliği altında, Savoia kulübü altın çağını yaşadı; üç kez Campania bölgesini şampiyonu oldu, Güney-Merkez İtalya şampiyonluğunu kazandı ve 1924 yılında Genoa karşısında ulusal finallere yükseldi. O zamana kadar Güney-Merkez şampiyonları her zaman Kuzey kulüpleri karşısında ağır yenilgiler almıştı; ancak ilk maçta 3-1'lik mağlubiyetin ardından, Savoia rövanş maçında Genoa ile 1-1 berabere kalarak tarihe geçti ve Kuzey takımlarına karşı oynadığı bir maçı kaybetmeyen ilk Güney-Merkez kulübü oldu. Bu üç yıllık dönemde teknik direktör Raffaele Di Giorgio'ydu ve son iki sezonda Wisbar ona yardımcı antrenör olarak görev yaptı. İtalya şampiyonluğu ikincisi kadrosu şu şekildeydi: Visciano; Nebbia, Lobianco; Cassese, Gaia, Borghetto; Orsini, Ghisi I, Bobbio, Mombelli, Maltagliati.

Finansal zorluklar, başkan Teodoro Voiello'nun görevden ayrılmasına ve kulübün faaliyetlerinin ulusal düzeyde askıya alınmasına yol açtı. 1926-27 sezonunda Seconda Divisione'deki başarısına rağmen, sadece Terni ile oynanan play-off maçında mağlup olan kulüp, liglerin genişletilmesiyle birlikte, sportif başarıları nedeniyle Direttorio Divisioni Superiori tarafından Prima Divisione'ye yükseltildi. Fiorentina karşısında yaşanan bir maç sabote etme girişimi, finansal krizi daha da derinleştirdi ve İtalyan Futbol Federasyonu (FIGC) tarafından 4.500 lira para cezası verilmesine neden oldu. Bu durum iflasa yol açtı ve kulübün bir yıl daha faaliyetten uzak kalmasına sebep oldu. Durumu daha da karmaşık hale getiren, tarihi Campo Oncino'nun kapatılmasıydı. Bu olayların ardından, Campo Formisano 1929 yılında hizmete girdi.

1930'lu yıllardan itibaren, kulüp ilk yarısında "Fascio Sportivo Savoia" olarak biliniyordu ve savaş sonrası döneme kadar düzenli olarak Serie C'de mücadele etti; ancak 1936-38 yılları arasında önce "Associazione Calcio Torre Annunziata" adını aldı, ardından "Spolettificio Torre Annunziata" oldu. Temel olarak yerel kışlalardaki askerlik hizmetini yapan oyunculardan oluşan bir askeri takım olan bu ekip, liginde büyük bir başarı yakalayarak 16 maçta 14 galibiyet ve 1 beraberlikle Serie C'ye geri döndü. Enrico Colombari'nin transferi, kulübün önemli bir dönüm noktası oldu; Colombari, futbol kariyerini Torre Annunziata'da tamamladı ve teknik direktörlük kariyerine burada başladı. Onun liderliğinde ekip, 1938-39 sezonunda Fulvio Bernardini yönetimindeki MATER takımının ardından ikinci sırada yer aldı. Daha sonra, teknik direktör Osvaldo Sacchi döneminde kulüp, 1939'da Coppa Italia'da en iyi başarısını elde ederek 32 turuna yükseldi. Ruggero Zanolla ile birlikte ise ekip, 1940-41 sezonunda beşinci, 1942-43 sezonunda ise üçüncü sırada yer aldı.

1944 yılında, siyasi nedenlerle kulüp hem Savoy'un armasını hem de "Savoia" adını terk etti ve önce "Ilva Torrese" daha sonra da "Unione Sportiva Torrese" olarak faaliyet göstermeye başladı. İkinci Dünya Savaşı'nın son yıllarında, 1944 Coppa della Liberazione ve 1945 Campionato Campano turnuvalarına katıldı; bu turnuvalarda sırasıyla ikinci ve dokuzuncu oldu. Lig futbolunun yeniden başlamasıyla birlikte, Torrese 1945-46 sezonunda dördüncü sırada yer aldı ve Benevento ile Gladiator'un ligden çekilmesi sayesinde kulüp tarihinin ilk kez Serie B'ye yükseldi. Başkan Carotenuto yönetiminde, teknik direktör Dario Compiani önderliğinde ve Calleri, Ghezzi ve Rossi gibi etkili oyuncuların katkısıyla takım, 1946-47 sezonunda altıncı sırada yer aldı; bu, kulüp tarihinde lig formatına geçilmesinden sonra elde edilen en yüksek sıralamadır. Liglerin yeniden yapılandırılması sonucu, 1948'de elde edilen on ikinci sıra Serie C'ye düşüş anlamına geldi. Bu yıldan itibaren kulübün performansı zayıflamaya başladı ve bu dönemde dört kez düşerken sadece bir kez yükselme yaşandı. Sonuç olarak, 1955 yılında kulüp iflas etti; aynı yıl, yaklaşık çeyrek asırdır kulübün evi olan Campo Formisano kapatıldı.

1955-2000 dönemi.

Kulüp, 1955'teki yeniden kuruluşun ardından eski adı olan Unione Sportiva Savoia'ya geri döndü; ancak, bir kendi sahasının olmaması ve kronik finansal sorunlar, önemli başarılar elde edilemeyen karanlık bir dönemin başlangıcını işaret etti. Yıllarca Napoli ilinin farklı bölgelerindeki sahalarda maçlara çıkan kulüp, nihayet 25 Ocak 1962'de şehir stadyumu açıldı. İki yıl sonra kulübün adı Associazione Polisportiva Savoia olarak değiştirildi. Teknik direktör Bruno Pesaola yönetiminde ilk yılda ve ardından Spartano – Lopez ikilisi yönetimindeki ikinci yılda, kulüp üst üste iki şampiyonluk kazandı ve 1965'te Serie C'ye yükseldi. Ancak, ligde kalmayı başaramadı; bu düşüşe rağmen, kulüp saygı değer bir performans sergiledi ve kalan altı maçta elde edeceği puanlarla düşme hattının üzerinde yer almasına rağmen, alınan altı mağlubiyet sonucu avantajını kaybetti. Daha sonra, Nardò ile oynanan play-off maçında 2-0'lık yenilgiyle Serie D'ye düştü.

Savoia, tekrar Serie D'ye düşürüldükten sonra, dört sezon boyunca oldukça rekabetçi mücadeleler verdi. Bu süreçte, 1967 yılında Giuseppe Wilson yönetimindeki Internapoli'nin bir puan gerisinde ikinci sırada yer aldı ve 1968'de Matera'nın ardından yine ikinci oldu. Ancak 1970'te, tarihi rakipleri Turris'i mağlup ederek lig şampiyonluğunu kazandı. Serie C'ye dönüşünün ilk yılında istikrarlı bir performans sergiledikten sonra, yaşanan yeni finansal sorunlar çift taraflı düşüşlere yol açtı; ancak D'Amelio'nun müdahalesi kulübün iflastan kurtulmasını sağladı. Gioacchino Coppola başkanlığında, takım hızla Serie D'ye geri döndü. İş adamı Franco Immobile döneminde, kulüp hem ekonomik istikrar hem de tutarlı sonuçlar yaşadı ve bu durum 1978 yılında yeni oluşturulan Serie C2 için düzenlenen play-off maçlarına katılmalarına yol açtı. Maçta mağlup olsalar da, FIGC (İtalya Futbol Federasyonu), kulübün sportif başarısını göz önünde bulundurarak onları profesyonel lige yeniden kabul etti. Aynı yıl, kulüp adını Associazione Calcio Savoia 1908 olarak değiştirdi. İki mükemmel beşinci ve dördüncü sıralama ile bir orta sıra performansı sergiledikten sonra, takım 1982'de Interregionale'ye düşürüldü ve burada Michele Gallo başkanlığında altı sezon boyunca kaldıktan sonra sekiz sezon geçirdi.

Farinelli ailesinin kulübe katılması, yeni bir başarı döneminin başlangıcını işaret etti ve bu dönem yeni bin yıla kadar sürdü. 1989 yılında, başkan Pasquale Farinelli yönetiminde, Savoia, uzun süren bir mücadele sonucunda Stabia'yı geride bırakarak Serie C2'ye yükseldi; bu, on beş yıl sonraki ilk yükselişti. Tutarsız geçen 1993 sezonu, kulübü yeniden play-out maçlarına soktu; bu sefer rakip Licata oldu. Sicilyalı ekip, daha sonra sportif haksızlığa yol açtığı belirlenen Monopoli ile yapılan bir beraberliğin ardından play-out'a yükselmişti ve bu maçı kazanarak üst lige çıktı. Ancak yaz aylarında Campania ekibi, C1 ve C2 liglerindeki çeşitli iflaslar nedeniyle profesyonel futbola yeniden kabul edildi. Kulüp, 1995 yılına kadar bu statüsünü korudu. Farinelli ailesinin ayrılması ve sınırlı kaynaklarla karşı karşıya kalan kulüp yönetimi, yeni başkan Viglione, teknik direktörlük görevini genç bir isim olan Luigi De Canio'ya verdi. De Canio, ilk yılında takımın ligde kalmasını sağladıktan sonra 1995 yılında, Foggia'nın Zaccheria stadyumunda oynanan play-off finalinde Matera'yı 2-1 yenerek takımı Serie C1'e yükseltti.

O sezonun sonunda iş adamı Mario Moxedano, kulübü Franco Salvatore'den satın alarak tüm borçlarını ödedi. Hırslı başkan, transfer piyasasına önemli yatırımlar yaparak Torre Annunziata'ya Carruezzo, De Rosa, Porchia, Marasco ve Veronese gibi oyuncuları getirdi ve kulübün yarım yüzyıldan uzun bir aradan sonra Serie B'ye yükselmesini sağladı. 1997 yılında, Savoia, Ancona ile oynanan play-off finalini 1-0 kaybederek yükselmeye çok yaklaşmış ancak başarılı olamamıştı. Ancak 1999'da bu başarıya ulaşıldı: Osvaldo Jaconi yönetimindeki takım, son sıradan play-offlara katılma hakkını elde etti ve favori olmayan bir ekip olarak Palermo ile oynanan çift maçlı yarı finalde rakibini eledi. Finalde ise yerel rakipleri Juve Stabia'yı Avellino'nun Partenio stadyumunda 2-0 yenerek Serie B'ye yükselmeyi başardı.

Ghirardello'nun attığı 16 gole rağmen, Serie B sezonu kulüp için zorlu geçti. Ancak bu dönem, kulübün savaş sonrası tarihindeki önemli bir döneme işaret ediyor. Savoia ligi 19. sırada tamamlayarak düşme tehlikesi yaşadı; ancak Empoli ve Sampdoria'yı sahasında 1-0'lık skorlarla yenmesi gibi dikkat çekici sonuçlar elde etti. Ayrıca Salernitana'ya karşı deplasmanda 3-1'lik bir galibiyet, Napoli ile San Paolo'da ve Brescia ile Rigamonti'de alınan beraberlikler de önemli anlardı. Bir sonraki yıl C1 liginde tekrar Serie B'ye yükselme hedefiyle sahaya çıkan Savoia, müthiş bir başlangıç yaptı ve daha sonra yükselen Palermo'yu sahasında 5-1 gibi tarihi bir skorla mağlup etti. Ancak Ascoli ile arasındaki averaj farkı nedeniyle yükselme play-offlarına kalamadı.

21. yüzyıl

2000-01 sezonunun sonunda başkan Moxedano, kulübün Sorrento'lu iş adamı Antonino Pane'ye satıldığını duyurdu. Ancak Pane, kısa sürede sayısız mali usulsüzlüğe imza attı. Bu durum, kulübün Serie C1'e kaydolmasını engelledi ve iflasa yol açtı. Bu olaylar nedeniyle Pane daha sonra altı yıl hapis cezasına çarptırıldı.

Kulüp, tarihi yerel kulüp Internapoli ile birleşerek yeniden faaliyete geçti ve bir sezon boyunca geçici olarak "Intersavoia" adını aldı. Daha sonra Serie D'ye yükseldi ve burada sekiz sezon geçirdi. Bu dönemde, 2003 ile 2007 yılları arasında üç kez play-off finallerinde kaybederek Serie C'ye çıkma fırsatını kaçırdı.

Kulübün kuruluşunun yüzüncü yıl dönümünde Eccellenza ligine düşen Savoia, finansal zorluklar yaşamaya başladı ve sezonun ortasında çekilmek zorunda kaldı; bu durum, iki yıl içinde ikinci bir düşüş anlamına geliyordu.

Kulüp, aynı şehirdeki bir diğer kulüp olan Atletico Savoia'nın (o dönemde Promozione liginde mücadele eden) yöneticileri tarafından, belediye başkanı ve taraftar gruplarının onayıyla 19 Haziran 2010 tarihinde yeniden kuruldu. Kulüp, Associazione Sportiva Dilettantistica Calcio Savoia adını aldı ve 2010-11 sezonunda Promozione Campania ligine kaydoldu.

17 Şubat 2011 tarihinde kulüp, Torre Annunziata mahkemesinde düzenlenen bir açık artırmada, 2001 yılındaki iflasın ardından kayda alınan tarihi "Associazione Calcio Savoia 1908" markasını satın aldı.

Kulüp, üst üste kazandığı Promozione ve Eccellenza şampiyonluklarının yanı sıra bölgesel Coppa Italia şampiyonluğu ile 2012 yılında Serie D'ye geri döndü.

Kulüp, Sergio Contino liderliğindeki Avellino iş adamlarından oluşan yeni bir yönetim kurulu tarafından devralındı; orta sıralarda tamamladıkları bir sezonun ardından, kulübü girişimci Lazzaro Luce'a satarak hisselerin %70'ini ona devrettiler. Daha sonra Luce, kalan %30'luk hisseyi de satın alarak kulübün tamamına sahip oldu. 17 Nisan 2014 tarihinde Savoia, on üç yıllık bir aradan sonra yeniden profesyonel lige döndü.

3 Ekim 2014 tarihinde, Luce ailesi kulübü Quirico Manca liderliğindeki Consorzio Stabile Segesta adlı konsorsiyuma satmıştır. Manca, öncelikle takımı sahadaki başarısızlıklarla küme düşüşüne sürüklemiş, ardından da yüksek maaşlar – ancak ödenmeyen – nedeniyle yaşanan mali sıkıntılarla kulübün iflasına ve ulusal liglerden men edilmesine yol açmıştır. Bu durum, 46 kayıtlı oyuncuya ödenemeyen astronomik ücretlerin bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır.

A.S.D. Oplonti Pro Savoia, Campania ve Futsal Oplonti kulüplerinin birleşmesiyle yeniden kuruldu. Kulüp, beyaz renkli armayı kullanan sportif geleneği devraldı ve 2015-2016 sezonunda Eccellenza Campania ligine kaydoldu.

Antonio Nuzzo'nun başkanlığı döneminde, 30 Ağustos 2017 tarihinde kulüp, "A.S.D. Savoia 1908" adını aldı ve ikinci bölgesel Coppa Italia şampiyonluğunu kazandı. Bu başarıyla birlikte, kulüp tarihinin en çok gol attığı sezon rekorunu kırdı (130 gol) ve Serie D'ye yükselme hakkı elde etti.

Temmuz 2018'de kulüp Alfonso Mazzamauro'ya geçti ve tarihi "U.S. Savoia 1908" adını yeniden aldı. Aynı yılın 21 Kasım tarihinde, kulübün 110. kuruluş yıldönümü kutlandı. İki başarılı sezonun ardından (ikinci ve üçüncü sıralar), Temmuz 2021'de Mazzamauro, sportif hakları başka bir yere transfer etti, bu durum kulübün Serie D'deki rekabet hakkını kaybetmesine neden oldu. Kulüp, yeni başkan Pellerone'nin elindeki sportif haklar sayesinde Eccellenza liginde yeniden başladı. Pellerone, 1 Kasım 2022 tarihinde bu hakları ücretsiz olarak taraftarlara devretti; taraftarlar da bu hakları yeni başkan Emanuele Filiberto of Savoy'a teslim etti. 9 Kasım tarihinde, Viyana Borsası'nda listelenen Casa Reale Holding SpA projesi tanıtıldı ve bu proje aracılığıyla kulüp satın alındı. Emanuele Filiberto of Savoy, 23 Kasım tarihinde kulübün başkanı oldu.

2024 yazında kulüp, A.S.D. Portici 1906'nın sportif haklarını satın aldı ve böylece sportif başarı kriterlerini karşılamadan Serie D ligine kaydoldu.

Haziran 2026 tarihinde, kulübün %90'ı CRH Royalty S.r.l.'den RoyaLand Company Ltd. tarafından satın alındı. Bu satın alma ile RoyaLand, kulübü Serie C'ye yükselmesinin ardından çoğunluk hissesini elinde bulunduran ana hissedar konumuna geldi.

Zaman çizelgesi

Aşağıda, Savoia 1908 kulübünün kısa bir tarih çizelgesi bulunmaktadır.

Renkler ve Formalar

Renkler ve Formalar

U.S. Savoia kulübü 1908 yılında kurulduğunda, kulüp renkleri Torre Annunziata'nın ekonomisini yansıtacak şekilde seçilmiştir. Bu ekonomi, un değirmenleri ve makarna fabrikalarıyla domine edilmekteydi. Beyaz renk, ana hammadde olan unu temsil ettiği için tercih edilmiştir. Bu renk, sadece birkaç istisna dışında o zamandan beri kullanılmaktadır. İlk değişiklik, Mayıs 1919'da gerçekleşti; U.S. Savoia, Trofeo Corriere di Napoli maçında açık mavi renkli formalarla sahaya çıktı. Beyaz renk kısa süre sonra geri döndü, ancak yaklaşık yirmi yıl sonra tekrar ortadan kayboldu. 1937-38 sezonunda Prima Divisione'de takım, kulübün adının Spolettificio Torre Annunziata olarak değiştirilmesi nedeniyle açık mavi renkli formalarla mücadele etti. Sezon sonunda, beyaz renkler ve U.S. Savoia adı yeniden kullanıma girdi. Kulüp renklerinin son kez beyazdan farklı bir renge dönmesi, 1945 Campionato Campano'sunda yaşandı; burada tekrar açık mavi renk tercih edildi. Resmi renk beyaz olmasına rağmen, siyah şortlar ve/veya çoraplar sıkça kullanılmış ve yıllar içinde sıklıkla değişmiştir.

Resmi semboller.

Kulüp Arması

Kulübün ilk sembolü, 1908'deki kuruluşundan 1930 yılına kadar kullanılan Savoy Hanedanı'nın arma geleneğidir. Bu yıldan itibaren (ismi "Fascio Sportivo Savoia" olarak değiştirildikten sonra) 1936'ya kadar, bu arma fasces sembolüyle birlikte mavi bir oval içinde yer almıştır. 1937-38 sezonunda kulüp, yerel Kraliyet Silah Fabrikası'ndan askerlerin oluşturduğu "Spolettificio Torre Annunziata" adını almış ve kulüp arması olarak topçu sembolünü benimsemiştir. Bir sonraki yıl Savoy arma tekrar kullanılmış ancak 1944 yılında, hem tarihi-politik nedenlerle hem de isim değişikliğiyle birlikte (U.S. Torrese) terk edilmiştir. 1955 yılına kadar herhangi bir kulüp arması kullanılmamış, bu yılda kulüp yeniden "U.S. Savoia" adıyla kurulmuş ve Savoy arma tekrar benimsenmiştir. 1978'de stilize edilmiş bir kalkan tanıtılmıştır; bu kalkanın sol tarafında beyaz çizgilere sahip canlı kırmızı bir zemin bulunurken, sağ tarafında siyah renkte "A.C. SAVOIA 1908" yazısı yer almıştır ve her iki bölüm de parlak altın rengi bir çerçeveyle çevrilidir. Bu arma, 2015'teki yeniden kuruluşun ardından da büyük ölçüde korunmuştur; yapılan tek değişiklikler, çerçevenin renginin siyah renge dönmesi ve sağ taraftaki yazının "OP SAVOIA" olarak değiştirilmesi olmuştur.

Marş

Savoia takımının maçını izlemek sıkıcı değildir...

1933 yılında "Inno al Savoia" adlı bir marş bestelendi. Bu eserin sözleri Maestro F. Manfredi tarafından yazıldı ve müziği Maestro D. Ausiello tarafından bestelendi. Antemin tüm izleri zamanla kaybolmuştu, ancak 2010 yılında eski bir gazete haberinde yeniden keşfedildi. Orijinal müzik ve sözler korunarak düzenlendi ve yeniden kaydedildi.

Tesisler

Stadyum

Savoia takımının ilk kullandığı futbol sahası, "Campo Montagnelle" olarak adlandırılıyordu. Saha, 50 metre uzunluğunda ve yaklaşık 30 metre genişliğindeydi. Ancak saha zemini, yağışlı havalarda çamurlaşarak neredeyse sıvı hale geliyordu.

13 Haziran 1920'de Campo Oncino açılışı yapıldı. Bu stadyumda birçok unutulmaz maç oynandı; bunlardan biri de 7 Eylül 1924 tarihinde, "scudetto" (İtalyan Futbol Ligi şampiyonluğu) ödülünün dağıtıldığı Savoia ile Genoa arasındaki karşılaşmaydı.

Kulüp, 1929-30 sezonunda, arazisini kulübe tahsis eden Formisano ailesinin adını taşıyan yeni Campo Formisano'ya taşındı. Bu stadyumun ölçüleri 101 x 60 metre olup, 5.000 seyirci kapasitesine sahipti ve Campo Montagnelle'nin yerini aldı.

Savoia kulübü, maçlarını 1962 yılında "Comunale" adıyla hizmete açılan ve daha sonra Alfredo Giraud'un adı verilen Stadio Alfredo Giraud'da oynamaktadır. 12.750 kapasiteli olan bu stadyum, eski oyuncular Raffaele, Michele ve Giovanni'nin babası ve 1924 yılında İtalya ikincisi olan takımın başkan yardımcısı Alfredo Giraud adına adlandırılmıştır. Kulübün Serie B'ye yükselmesiyle birlikte 1999 yılında modernleştirilen stadyum, 2010 yılında en son teknoloji ürünü sentetik çim zeminin döşenmesiyle yeniden yenilendi.

Antrenman sahası.

Savoia takımı, antrenmanlarını Torre Annunziata'daki Alfredo Giraud Stadyumu tesislerinde gerçekleştirmektedir.

Kuruluş.

Savoia, bir başkan, onursal başkan, başkan yardımcısı, sekreter, sayman ve on yönetim kurulu üyesinden oluşan bir spor kulübüdür. Kulüp, 2011 yazında kurulmuştur.

Kulübün merkezi, Corso Umberto I üzerinde bulunmaktadır. Aşağıda, Savoia kulübü tarih boyunca kullandığı resmi merkezlerin bir listesi yer almaktadır:

Sponsorlar

Aşağıda kulübün resmi ve teknik sponsorlarının kronolojik listesi bulunmaktadır:

Toplumsal sorumluluk.

Kulüp, Torre Annunziata şehrinde faaliyet gösteren ve özellikle gençlerin ve toplumun en savunmasız kesimlerinin korunmasını amaçlayan Oplontis Onlus adlı kar amacı gütmeyen konsorsiyumun bir üyesidir. 2 Ekim 2013 tarihinde, kulüp başkanı Lazzaro Luce'nin temsilciliğiyle, Torre Annunziata'daki "Ferma il Femminicidio" grubunun düzenlediği kadınlara yönelik şiddete karşı farkındalık kampanyasına katılmıştır.

Gençlik takımları.

Juniores takımı, 2004-05 sezonunda İtalya şampiyonu unvanını kazanmıştır. Savoia'nın genç oyuncular kategorisi, Allievi, Giovanissimi, Esordienti, Pulcini ve Primi calci takımlarından oluşmaktadır ve bu takımlar kendi bölgesel liglerinde mücadele etmektedirler. Tüm genç takım maçları Torre Annunziata'daki Alfredo Giraud Stadyumu'nda oynanmaktadır.

Başkanlar

Aşağıda, kulübün kuruluşundan bu yana görev yapan yöneticilerin ve başkanların kronolojik listeleri bulunmaktadır:

Savoia kulübünün yüz yılı aşkın tarihindeki yolculuğunda, çoğunlukla İtalyan futbolcular olmak üzere 800'den fazla oyuncu, takımın formasıyla sahaya çıkmıştır.

Kaptanlar

Aşağıda Savoia kulübünün kaptanlarının listesi bulunmaktadır:

Milli takım katkıları.

Aşağıdaki oyuncular, Savoia takımında forma giyerken kendi ülkelerinin milli takımlarında da görev aldılar:

Kulüp İstatistikleri ve Rekorlar

Kulüp İstatistikleri ve Rekorlar

Savoia, İtalya'nın en üst liginde, o dönemde "Prima Categoria" olarak bilinen seviyede, ilk kez 28 Kasım 1920 tarihinde Campania Grubu A maçında Savoia – Puteolana karşılaşmasıyla sahaya çıktı ve bu mücadele 1-1 beraberlikle sonuçlandı. Takımın bu ligdeki son mücadelesi ise 24 Mayıs 1925 tarihinde Lazio ile oynanan ve yine 1-1 berabere biten maçıydı.

Savoia, İtalya'nın üst düzey futbol liglerinde beş kez şampiyonluk mücadelesi vermiştir (bu mücadelelerin tamamı, tek grup formatının getirilmesinden önce gerçekleşmiştir). Takım, 67 maçta 95 puan toplarken, 41 galibiyet, 13 beraberlik ve 13 mağlubiyet elde etmiştir. Savoia, bu maçlarda 148 gol atıp 70 gol yemiş ve maç başına ortalama 1.42 puan alarak, tek grup formatı öncesi dönemdeki genel sıralamada Pro Vercelli'nin ardından ikinci sırada yer almıştır. Takımın en iyi performansı ise 1923-24 sezonunda elde ettiği ikinciliktir.

Kulüp, beş kez ikinci lig şampiyonalarına katılmıştır ve tek grup öncesi dönemde bir kez yükselme başarısı elde etmiştir. Serie B'deki en iyi dereceleri ise 1946-47 sezonunda elde ettikleri altıncı sıralamadır; bu sezonda kulüp "Torrese" adıyla mücadele etmiştir.

Kulüp, tarihinde 25 kez üçüncü ligde (dört kez yükselme), 22 kez dördüncü ligde (beş kez yükselme) ve 30 kez beşinci ligde mücadele etmiştir (aynı şekilde beş kez yükselme). 2024-2025 sezonu, kulübün 102. sezonuydu.

Kulüp İstatistikleri ve Rekorlar

Kulüp tarihinde en çok maçta forma giyen oyuncu, 266 maçla Giulio Negri'dir; aynı zamanda kulüp tarihinin en uzun süre forma giyen oyuncusu unvanını da elinde bulundurmaktadır (13 sezon). Kulübün tüm zamanlardaki en golcü oyuncusu Giulio Bobbio'dur. Francesco Scarpa ise genel gol krallığı rekorunu 50 golle elinde tutmaktadır. Tek bir sezonda en çok gol atan oyuncu, 2011-12 sezonunda Eccellenza Campania liginde 35 gol kaydeden Salvatore Montaperto'dur.

(2024-25 sezonu itibarıyla güncellenmiştir)

Taraftar Grupları

Kulüp Tarihçesi

Kulübün hizmet verdiği bölgenin nispeten küçük nüfusuna rağmen, taraftarların tutku ve sadakati sayesinde tribünlerdeki seyirci sayıları her zaman dikkat çekici olmuştur. 1964 yılında, Boys Caivanese ile oynanan Serie D'ye yükselme play-off maçında 23.000 taraftar tribündeydi. 18 Ocak 2012 tarihinde, Coppa Italia Dilettanti yarı finalinde Gladiator karşısına çıkan takımın tribünlerdeki yeri 6.000 seyirciyle doldu; bu sayı, amatör futbolun o seviyesinde nadiren görülen bir kalabalık.

Savoya taraftarlarının kendine özgü bir geleneği, "bianchi alè" adlı tezahürattır. Bu tezahürat, her maçın sonunda uzun yıllardır söylenmekte olup, takım oyuncuları maç sonu tribün altındaki "curva" bölümünün altına toplanarak ultralarla birlikte şarkı söylemektedir.

Curva Sud tribünü, Ultras Oplontini, Vecchi Supporters 1986, Bronx 2004, Rione Carminiello 2004 ve UCS (Ultras Cani Sciolti) gibi çeşitli ultras gruplarına ev sahipliği yapmaktadır. Daha yakın zamanda kurulan gruplar arasında Black Lions (2022'de kuruldu) bulunmaktadır. Geçmişte var olan ancak günümüzde faaliyet göstermeyen gruplar arasında Gioventù Torrese, Brigate Intifada, Falange Sudista, Morrison Group, Piranhas Group ve Savoia Supporters yer almaktadır. Kulübün ilk organize taraftar grubu ise 1975 yılında kurulan Savoia Club Fedelissimi A. Bellomo'dur.

Ezeli Rekabetler

Savoia kulübünün taraftarları, Acireale ve Ebolitana takımlarının taraftar gruplarıyla kardeşlik bağları bulunmaktadır. Bu bağlardan en eskisi ise 1985 yılında kurulan Ebolitana ile olan ilişkidir. Ayrıca Paganese, Sarnese ve Catania takımlarının taraftar grupları ile de dostane ilişkiler mevcuttur (Catania ile olan ilişki 2001 yılında kurulmuştur). Son yıllarda Alman kulübü Arminia Bielefeld ile de bir dostluk gelişmiştir. Benevento ile olan yirmi yıllık kardeşlik bağı ise 2016 yılında sona ermiştir.

Kulüp, özellikle coğrafi yakınlıkları nedeniyle Turris ve Nocerina takımlarıyla yoğun rekabetler yaşamıştır. Bu rekabetlerin en belirgin dönemi 18 Ocak 1998 tarihinde yaşanmıştır. Ayrıca, 1995 yılındaki maçlarda silahlı çatışmaların yaşandığı Nocerina ile olan ilişkilerde de büyük bir düşmanlık söz konusudur. Bazı kaynaklar, bu düşmanlığın kökenini M.S. 59 yılında Pompeii'deki amfiteatronda Pompeili ve Noceriali gladyatörleri arasındaki ünlü kavgaya kadar takip etmektedir.

Avellino ile rekabet, özellikle 2000 yılından itibaren yoğunlaşmıştır. Ayrıca Portici, Cavese, Siracusa, Ischia ve Casertana takımlarıyla da önemli rekabetler yaşanmıştır (2004 yılında Savoia'dan bir oyuncu Casertana tarafından saldırıya uğramıştır). Juve Stabia ile olan rekabet daha az şiddetlidir; bu iki takım arasındaki kardeşlik anlaşması yaklaşık 20 yıl sürmüş, ancak Savoia'nın Stabia'nın tarihi müttefikleri olan Siracusa ile rekabet etmeye başlamasıyla bozulmuştur. Ayrıca Potenza, Battipagliese, Matera, Foggia, Fidelis Andria, Perugia ve Vicenza takımlarıyla da daha az yoğun rekabetler bulunmaktadır.

Torre Annunziata'da, tarihinde dört kez şehir derbisi oynanmıştır. Bu maçlardan ilki, günümüzdeki Serie B'nin öncüsü olan 1919-20 Promozione sezonunda gerçekleşti. Savoia takımı, yerel rakibi Pro Italia'yı iki kez mağlup etti: İlk maç 1-0, ikinci maç ise 3-0 sonuçlandı. Daha sonra Pro Italia kulübü, Savoia tarafından bünyesine dahil edildi.

İkinci ve son şehir derbisi, 1953-54 sezonunda Promozione liginde oynandı. Bu maçta, Savoia takımı, Rovigliano'ya karşı mücadele etti ve karşılaşma iki farklı skorla sonuçlandı: İlk maç 0-0 bitti, ikinci maç ise 4-3'lük bir Savoia galibiyetiyle tamamlandı.

Napoli metropoliten bölgesindeki ve Campania'nın diğer bölgelerindeki köklü kulüpler arasındaki diğer önemli maçlar da dikkat çekicidir.

Savoia taraftarları için en çok merakla takip edilen maçlar, "iki kule derbisi" olarak adlandırılan ve Turris ile yapılan karşılaşmalardır. Bu isim, Torre Annunziata ve Torre del Greco adlı birbirine yakın iki sahil kasabasını ifade etmektedir. Ayrıca, Juve Stabia (yakındaki Castellammare di Stabia'dan), Nocerina, Cavese ve Avellino maçları da büyük önem taşımaktadır ve bu karşılaşmalar genellikle Ulusal Spor Etkinlikleri Gözlem Merkezi tarafından yakından takip edilmektedir.

Diğer projeler.