Michael Carrick’in Son Hamlesi: Bruno Fernandes’in Haklı Çıktığını İçinde Biryerler Bilmiş Gibiydi

Bruno Fernandes’in Como’daki maç sonrası isyanvari açıklamaları geniş çezde ve doğru biçimde eleştirildi; özellikle Old Trafford seyircileri, mevcut Manchester United teknik direktörüne olan sadakatlerinin belki de en özgün ve övülebilir özellik olduğunu bir kez daha gösterdi.

Ama Bruno’nun bunu söylememesi gerekiyordu diye, savunmanın kendisi hatalı demek değil. Sonuç olarak Fernandes haklıydı ve Carrick’in Pazar öğleden sonra Mason Mount’ı sahaya sürüş biçimi, derinlerde bunun bilincinde olduğunu gösteriyor.

Bazen bu takımlara topu çok fazla verdiğinizde, özgüven kazanıyorlar, dedi Fernandes Salı günü. Bazen baskı altında daha cesur olmalı, yüksek basma ve onları rahatsız etme riskini almalıyız.

Baskı meselesi

(Görsel kredisi: Ash Donelon/Manchester United via Getty Images)

Sırtını dayayıp oturmak yerine yüksek basmak: burada modern futbolun, topa sahip tiên, sert basan süper kulüpler ile daha alçak blokllu, kontratağa dayalı takımlar arasındaki büyük ayrımın en basit taktik özeti var. Bruno’un da işaret ettiği gibi, Manchester United gerçekten de ikincisinde değil, birincisinde olmalı.

Carrick, kendinden önceki Ole Gunnar Solskjaer gibi, Sir Alex Ferguson’in geniş taktik dokunuşlarıyla Manchester United’ı yönetti; deha düzeyinde uyum sağlayan bu isim, bu eski taktik fikirlerin (orta saha 4-4-2; kanatlar boyunca hızlı kontratağ) United’ın bu mertebeye sahip bir kulüp için artık uygun olmadığını kabul edecek ilk kişi olurdu.

Fernandes’i Leeds ile 1-1 biten karşılaşmada bu rolde kullandıktan sonra, Carric Pazar günü Mount’ı (çevreli) çift onlu oynatarak sahaya sürdü (Görsel kredisi: Getty Images)

Carrick’in 13 Ocak’taki atamasından bu yana Manchester United, top lapesinde Premier League’de dokuzuncu (51,5%), sahip olduğumuz baskı yoğunluğunun en iyi ölçüsü PPDA açısından 13. ve yüksek top kayıpları açısından 12. sırada. Aynı zamanda son dokuz ayda doğrudan ataklarda (105) ve hızlı kontrataklarda (43) Premier League tablolarının başında yer alıyorlar. Veriler, Carrick’in Manchester United’ının bir Fergie takımı gibi oynadığını doğruluyor. Ancak 2026 ve bu da Carrick’i zamanın dışında bir adam yapıyor.

Açıkçası, Cumartesi günü yaşanan 3-0’lık yenilgi taktikle pek alakalı değildi. Yine de Carrick’in planı ibretliydi; çünkü Mount’u sola yerleştirip merkeze içe katlanması için talimat vererek, genelde her iki kanatta da genişlik isteyeceği yerde darlık yaratmıştı ve kırılımlarda patlayan Giggs/Ronaldo/Nani tiplerini tercih etmişti.

Pis yerinde bunun yerine bir kutu orta saha ve Youri Tielemans’ın hatlar arasından pas bulmasına yardımcı olabilecek bir sistemin temellerini gördük (Emery’nin takımı bu dizilimi kullanıyor) ve daha genel olarak Manchester United’a inisiyatiyi ele almaya yardımcı olacak şekilde. Bu, modern top lapesine dayalı futbola; özenle planlanmış pas ağlarıyla kontrol arayan bir oyun tarzına bir selam niteliğindeydi tabii ki, ama çok geç ve çok azdı.

Fernandes’e yönelik eleştiriler tamamen makul. Yine de Manchester United yönetimi, bir sonruncayı seçerken onun tavsiyesini dikkate alırsa iyi eder.