2026 yılında tipik bir yüksek lisanslı üniversite basketbol takımı kurmak ne kadar maliyetli? Cevap, kalın bir 13,5 milyon dolar.
CBS Sports, neredeyse altı hafta süren ve üniversite sporları genelinde 100’den fazla kaynağa dayanan kapsamlı bir araştırma projesinin ardından ortaya çıkarabildiği rakam bu. 13,5 milyon dolar, beş büyük konferansın tüm 79 programının ortalaması ile on yılı aşkın süredir yüksek lisanlı bir ekip olarak faaliyet gösteren Gonzaga’yı da içeren ortalamadır. Bu haberdeki rakamlar ve detaylar, üniversite basketbolu takımlarının her geçen gün tırmandıran bir piyasaya yetişmek için ne kadar ödediğine dair bugüne kadar elde edilen en doğru bilgiyi temsil ediyor.
Beklendiği gibi, 2026 offseason’ı harcamalarda yeni bir patlamaya daha yol açtı. Bir yıl önce, beş büyük konferans takımlarının ortalama maliyeti 7 milyon dolar bandındaydı. Ancak dördüncü offseason üstüne, açık pazar yeniden patladı ve şimdiye kadar en kontrolsüz transfer kapısı çılgınlığına yol açtı. Yıldız bir merkez oyuncu için 4 milyon doları ayırmış birçok büyük oyuncu gerektiren takım, serbest piyasaya girdi. Bu yeterli değildi. Serbest piyasadaki en iyi büyük oyuncuların çoğu, 5 milyon dolara yakın bir ödeme kazandı. Nitekim elit oyun kurucular ve kanat oyuncular genellikle 4 milyon dolara yaklaşan bir fiyatı hak ediyordu. Pazar, Haziran’ın sonunda NCAA’nın kurallarında yapılan değişikliğin oyuncularını (hâlâ sürmekte olan) davalara açık hale getirmesinin ardından, yaz aylarında onlarca, hatta yüzlerce oyuncunun beşinci yıl uygunluk talebiyle dava açmasıyla daha da karıştı.

Müsabaka iki haftadan az bir süre uzakta. Hâlâ avukatlaşan oyuncular arasından hangilerinin hak kazanacağı belli değil.
Bu koşullar göz önünde bulundurularak, her yüksek lisanlı programın NIL kapasitelerini ortaya çıkarmaya yönelik iddialı girişimimiz birkaç şart ve geçersiz kılınamaz kural içeriyordu. İlki, her programı yedi harcama seviyemizden birine yerleştiren terimleri nasıl tanımladığımızdı. Listelenen her okul, 21 Ekim tarihi itibarıyla uygunluğu için çaba gösteren her oyuncunun uygun kalacağı varsayımına dayanıyor.
Çok önemli bağlam: Beşinci yıl oyuncularını ödemek zorunda kalmadıkları takdirde bir seviye aşağı düşecek çok sayıda okul var. Ancak şu an için bu ödemelere finansal olarak bağlı oldukları için uygun seviyelerine yerleştirildiler.
Ayrıca bazı okullar, oyuncu sözleşmelerinde teşviklere sahip, ancak bu teşviklerin yapısı ve tutarları oyuncudan oyuncuya büyük ölçüde değişiyor. Yine de bir okul, oyuncularını teşviklerle ödüllendirebilecek ve sonunda sezon sonunda bu bonusları ödemek zorunda kalacak konumdaysa, bu maliyet de her programın toplamına eklenmiştir.
Bazı programlar da, bazı uluslararası oyunculara sahip olmanın doğası gereği, ödemelerinin bir kısmıyla vergi indirimi alacak. Oyuncular bu parayı yine de kazanacak, okul önde bir indirim yakalasa bile. Sonuç olarak, tüm okullar, mevcut rosterlerinin maksimum gelir fırsatları üzerindeki güncel projeksiyonlarına göre listeleniyor — okulun Ekim ayındaki ödediği/kitabına geçirdiği tutar değil.
Bu tür bir projenin en zor kısmı: Bazı insanların kendi okullarının gerçek rakamı hakkında yalan söylemesi için anlaşılır bir teşvik. IRS değiliz, dolayısıyla bilgiyi teyit etmek için yapabileceğimiz belirli bir sınır var. Hangi okulların ne kadar harcadığına dair en net tabloyu elde etme çabasında, CBS Sports’un kaynakları, takımların NIL sözleşmelerine erişimi olan baş koçlar, asistanlar, atletik direktörler, genel menajerler, ajanlar ve hatta bazı üçüncü taraf danışmanlarıyla yapılan görüşmelere (ve uzun süredir devam eden ilişkilere) dayanıyor. Bazı durumlarda, kaynaklar, belgelerin ve/veya ekran görüntülerinin başka kimseyle paylaşılmayacağı anlaşmasıyla bir takımın harcama defterini sağladı.

Üniversite Basketbolu Dört Büyük Seviyeleri: Ön sezon 25’si, dört büyük finale çıkma şanslarına göre sıralanıyor
Aşağıda listelenen okul grubunun, rakipleri tarafından bütçelerinin bizlerin yerleştirdiğinden %10, %15, hatta %20 daha büyük olduğu yönünde bir inanç taşıdığı kesinlikle söz konusu. Birçok durumda bir okulun rakamını bağımsız olarak iki kaynaktan teyit ettik. Bazen bir koç bir rakam verirdi, biz de athletic departmanında başka bir kişiye gizlice ulaşarak doğrulardık. Rakamın etkili biçimde aynı olmadığı birkaç istisna vardı. Bu istisnalarda görevimizi yaptık ve bilgiyi daha detaylı inceledik. İki rakamın uyuşmadığı yalnızca iki durum vardı (fark 1,5 milyon dolardan fazla ancak 2,5 milyon dolardan az). Her iki durumda da daha yüksek rakamı aldık.
Programların yarısından fazlası arka planda kesin bir rakam verdi. Çoğu ise düştüğü dar bir aralık belirtti. Buradan hareketle 80 okulun makul derecede doğru bir listesini derleyebildik.

Bu listeden, önümüzdeki sezon için high-major seviyesindeki her roster’ın yaklaşık ortalama maliyetini belirledik. SEC rahatça 1. sırada, basketbol odaklı Big East ise harcama hiyerarşisinde ikinci sırayı kesin olarak aldı.
Mike Meredith | CBS Sports
80 okul için yedi seviyeye gelmeden önce, her konferans hakkında bir not:
- SEC, sporun en büyük 15 harcamacısının beşine sahip. Bu bağlantı: SEC, sezona girerken tüm gelişmiş metriklerde 1. sırada ve ön sezon AP Top 25 listesinde en fazla takıma (beş) sahip.
- Big East, power-conference futbolunun harcama çılgınlığıyla yüklenmediği için, ligin çok daha büyük bir gelir paylaşımı yığınından yararlanmasının şaşırtıcı olması beklenemez. İlk iki ile ligin gerisindekileri ayıran bir açık var ancak konferans, önümüzdeki yıllarda rekabetçi kalmaya hazır.
- Big Ten, liginin üçte birinin erkek basketbolunda 10 milyon dolardan az harcama yapmaya zorlanması olmasaydı 2. sırada olurdu. Bazı programlar kesinlikle bir yıl önceki ulusal sıralamalarına göre yıllık gelişim kaydetseler de, sezon sonu sıralamasında yansıyabilecek bir mali tavana ulaşan çok fazla hâlâ yer var.
- Big 12, Big Ten’in neredeyse gerisinde; fark ihmal edilebilir düzeyde. Açıkça üst takımlar ile alt takımlar arasında hâlâ açıklar olsa da, bu lig en geniş ortay sahip. 16 takımının dokuzu 6 milyon dolardan az farkla ayrılıyor ve başarılı programlarından bazıları, rakiplerinin çoğunun sandığından yaklaşık 2 veya 3 milyon dolar daha az harcıyor.
- ACC, tüm high-major’lar arasında kesinlikle en büyük açıklara sahip. Sık sık söz edilen isimler stratosferde olurken, konferas aynı zamanda 18 takımının 12’sini ulusal 13,5 milyon dolarlık ortalamanın altında tutuyor. Bu ligde NIL durumlarındaki çeşitlilik ve değişimler, yukarı ve aşağı yöndeki eğilimler, diğer herhangi bir ligden daha fazla.
Ve şimdi, derinlemesine inceleme. İşte her okulun 2026-27 sezonu için erkek basketbolundaki harcama sıralaması.
Mike Meredith, CBS Sports
Seviye 1: 20 milyon dolar ve üzeri
Bu aralıktaki okullar: Duke, Florida, Kentucky, Illinois, Louisville, Michigan, North Carolina, St. John’s, Tennessee, Texas, Texas Tech
Geçen sezon yalnızca iki takımın 20 milyon dolar ve üzeri harcama yaptığına inanılıyordu: Kentucky ve (belki) Louisville; 2026, kolej basketbolunun harcama tavanını ciddi biçimde yükseltti.
Sezon öncesi sıralamada 1. Florida, All-American Thomas Haugh (sporlarında en yüksek kazanan olarak rahatça öne çıkan), Yılın Savunmacısı Rueben Chinyelu, All-SEC forvet Alex Condon ve arkadaşlarıyla birlikte 25 milyon doları aşan bir kolektif değere sahip ve bu onları, iki güçlü bluegrass geleneğine sahip Louisville ve Kentucky ile aynı seviyeye yerleştiriyor ve kolej basketbolunun en zengin kadroları arasında gösteriyor. Üstelik Gators, bu üst düzey kademede yer alan birçok takımın yaptığı gibi bir dizi transfer kapısından oyuncu satın alarak bu duruma gelmedi. Araştırmalarımıza göre, Louisville son üç yılda herhangi bir programdan daha fazla harcama yaptı. Kartalların bu harcamaları, yüksek uçlu transferler Flory Bidunga, Jackson Shelstad, Seth Trimble, Karter Knox ve Alvaro Folgueiras’ın önderliğindeki elit transfer sınıfıyla ortaya çıkıyor. Bu beşinin tek başına değeri 15 milyon doları biraz geçiyor.
Son üç yaz döneminde toplam harcamada yalnızca Louisville’in gerisinde kalan Kentucky, kadro kurmaya yönelik her zaman güvenilir tutkusu ve özveriğini göstererek muhtemelen transfer döneminin en çok aranan oyuncusunu kadroya katarak bunu kanıtladı: Iowa State transferi Milan Momcilovic. Bunun yanı sıra, büyük isim Malachi Moreno ile birlikte ağır fiyat etiketi taşıyan oyuncular da kadroya katıldı: Furman transferi Alex Wilkins ve Washington üzerinden gelen diğer oyun kurucu Zoom Diallo. Mark Pope zorlu bir yaz dönemi geçirdi, ancak sonunda büyük bir kadro topladı ve artık SEC’te üst sıralara yakın bitirmek için artan baskıyla karşı karşıya.
Duke İndirimi mi?
Duke’nin oyuncu harcamalarında 1. veya 2. sırada olduğunu düşünenler için bir sürpriz: Jon Scheyer’in programı açıkça oldukça iyi ödeme yapıyor, ancak piramidin en tepesinde değil. (Biliyoruz, biliyoruz: Bazılarınız bunun doğru olmadığını haykıracak.) Duke, artık sık sık “Duke İndirimi” olarak adlandırılan bir avantajdan yararlanıyor; bu deyişi meşru bulanlar varken, bazıları gözlerini çeviriyor. Blue Devils, kolej basketbolunda eşsiz bir marka/pazarlama altyapısı sunuyor. Son birkaç yılda hem üst düzey lise oyuncuları hem de yüksek uçlu transferlerde Duke’a karşı rekabet etmek zorunda kalan birçok program, arka plan şartlarında, oyuncunun Duke’a gitmek için kabul ettiği rakamdan önemli ölçüde daha yüksek bir teklif sunmalarına rağmen bu oyuncuların elinden çıkardıklarını kabul etti.
Blue Devils, bu yıl John Blackwell (Wisconsin) ve 17 yaşındaki dahi Joaquim Boumtje-Boumtje gibi isimleri kadroya katmak için yine büyük ödemeler yapmak zorunda kaldı, ancak o formayı giymenin pazarlama potansiyeli, değerini ispatlayan oyuncular için böyle bir cazibe ve kolay kazanç kaynağı olmaya devam ediyor. Duke’un şu anki NIL görünümü, eğer Devils bu yıl geçmiş iki yıldaki gibi olursa, Mart ayında birkaç milyon daha büyüyebilir.
Ara vermeden, kaba bir şekilde söylemek gerekirse, North Carolina finansal açıdan Tütün Yolu rakibiyle neredeyse aynı tempoda ilerliyor. Michael Malone’ın ilk yılı, sporun en tepesindeki çoğu kişiye göre harcama kapasitesinde büyük bir düşüş getirmedi. Carolina, bahar ayında katıldığı birçok rekabet savaşında yer alabilecek kadar derin cepler sahipti.
Tennessee ve Texas, bahar ayında bir para şokunun etkisini yaşayan birkaç SEC programıydı ve transfer döneminde ciddiyetlerini kanıtlamak için harekete geçti. Sonuç olarak, ikisi de bu hafta sezon öncesi ilk 10 sıralamasıyla ödüllendirildi.
Bu arada, Illinois ve Michigan, Big Ten’in en güçlü isimleri. Retansiyon Illinois için ucuz olmadı, ancak David Mirkovic, Andrej Stojakovic ve Balkan oyuncularının geri kalanını korumak giriş ücretine değdi. Illini, Keaton Wagler için 2. yılda piyasanın en üstünde ödeme yapmaya hazırdı, ancak o profesyonel oldu (akıllıca bir karar), bu yüzden Illini’in Final Four umutları tamamen Providence transferi oyun kurucu Stefan Vaaks ve beş yıldızlı oyun kurucu Quentin Coleman’in ne kadar iyi olabieceğine bağlı. Para, Michigan’ın Dusty May’in Dallas Mavericks’e gitmesinin ardından bile neredeyse tüm rotasyonunu korumasını sağlayan büyük nedenlerden biri. Elliot Cadeau ve Trey McKenney, gelecek sezon için kolej basketbolunun en iyi arka sahne ikisi olabilir. Michigan, transfer avcılarını uzaklaştırmak için biraz yeniden müzakere etmek zorunda kaldı, ancak yeni koç Mike Boynton Jr. işi halletti.
Bu kitleda önemli birkaç bağlam daha var: Bu aralıkta, şu an için 20 milyon dolar harcamayan ancak teşviklerle bu rakama ulaşan birkaç okul var (dolayısıyla bu haberin başındaki “maksimum kazanım” ifadesi). Michigan bu okullardan biri, ancak en belirgini Texas Tech. Ülkedeki hiçbir okulun, beşinin beşi durumunun (five-for-five) yürütülmemesi durumunda maksimum harcama çıktısı ile True Number arasındaki farkın bu kadar geniş olması olası değil. Red Raiders, JT Toppin bu sezon tam gücüne ulaşırsa ve ayrıca uygunluklarını davalarla korumaya çalışan üç oyuncu—Darrion Williams, Donovan Atwell ve Jamichael Stillwell—yanında kolayca 20 milyon doları geçer. Bu son üçünden hiçbiri onaylanmazsa, TTU’nun değeri düşer.
Önemli alıntı: “Bu yıl kesinlikle iyi ücretlendirilmiş bir ekibimiz var, ancak bu gerçekten o konuşturmada en üst sıralarda olduğumuz ilk yıl.” Florida koçu Todd Golden, CBS Sports’a şunu söyledi: “Ulusal şampiyonluğu kazandığımız yıl, muhtemelen ligimizde yedinci, sekizinci ya da hatta dokuzuncu ücretlendirilmiş ekibe sahiptik. Florida’da inşa etmeyi başardığımız bir şey var: mezunlarımızdan ve bağışçılarımızdan yetenekleri korumaya yönelik sadakat ve heyecan. Bunu Amerika’daki birçok başka programın yaptığından biraz farklı bir şekilde yapıyoruz. Her yıl portal’a girip 20 milyon dolar harcamıyoruz. Programumuzda gelişen adamları koruyoruz. … [Haugh ve Condon] liseden çıkarken sıfır dolarlı NIL oyuncularındandı. Artık sıfır dolarlı NIL oyuncuları değiller. Bunu hak ettiler. … Oyuncularımızı böyle ödüllendirmemizi sağlayan eşiti (equity) inşa ettik.”
Mike Meredith, CBS Sports
Bu aralıktaki okullar: Arkansas, Connecticut, Indiana, Kansas
Bu, yedi kitleda ayırdığımız en küçük grup — ve neredeyse bu dört okulu en üst kitleye dahil edecektik. Bu dört okulun hepsi 20 milyon dolar ödemek üzere olsa da, hiçbirinin ortası ekim ayında bu rakama ulaşacağından kesin olarak söz edilemez. Kansas, Trey Kaufman-Renn’i kadroya almayı başarırsa VE Jayhawks, Tre White ve Melvin Council Jr.’ı sezonun tamamı için uygun hale getirirse, bilgilerimiz KU’nun bu sezonun ilerleyen bir döneminde 20 milyon doları geçeceğini gösteriyor; ancak bu haberin yayımlandığı anda, Jayhawks bir kirpik kadar uzakta ve 1. kitleye olabildiğince yakın. (Kansas, aynı zamanda kolej basketbolunun en pahalı yeni oyuncusunu, ilk sıra seçimi Tyran Stokes’u da gururla karşılıyor.)
Hoosiers’ın harcaması ön sezon sıralamasını aşıyor
Indiana, Darian DeVries için büyük bir ikinci sezon öncesinde büyük bir harcamacıydı; ancak birçok Big Ten rakiminin aksini düşünmesine rağmen, IU 20 milyon dolarlık sınıra ulaşamadı. Bu yatırım, bu sezon çoğu hafta Top 25 statüsüne layık bir ekip mi getirecek? Hoosiers, harcamada rahatça ilk 15’te yer alan ancak ön sezon AP Top 25 listesinde sıralanmayan yalnızca iki ekipten biri. (Diğeri, ilk yılında bir koçu olan North Carolina.)
Aralarında bir kitle olsa da, gerçek şu ki UConn, Big East’te St. John’s’ın çok yakın ikinci sırasında oturuyor — ve iki kadronun harcama farkı o kadar da büyük değil. Aksine, Connecticut’un üst kitlede olmaması bir sürpriz. Zira Huskies, son beş sezonde kolej basketbolunun en başarılı programı ve 1999’dan beri herhangi bir programdan daha fazla NCAA şampiyonluğuna (altı) sahip.
Bu arada, John Calipari’nin Arkansas ekibi, tek bir koşul olmasaydı 20 milyon dolarlık aralıkta olurdu: D-I’deki en genç kadroya sahip. Yedi yeni oyuncu kadroda olsa da, bu yenilerin çoğu kanıtlanmış bir deneyimli oyuncuya (Billy Richmond) ve/veya daha pahalı transferlere (Jeremiah Wilkinson, Cooper Bowser) kıyasla ucuza geliyor.
Bu iki kitle/15 okul ile sporun gerisi arasında, 3. kitledaki en fazla harcama yapan okula ulaşmadan önce 1 milyon doları aşan açık bir çizgi kesinlikle var.
Ana alıntı, Calipari’nin College Sports’u Koruma Yasası’nın başarısız olması durumunda: “Bunu bir daha hayatım boyunca hakkında konuşmayacağım. Takımlarım için diğer herkesden daha fazla para toplayacağım ve işimize bakacağız ve ödemem gerekeni ödeyeceğim. Size söylüyorum, sporlar kesilmeye başlayınca hiçbir şey söylemeyeceğim. Herkeze bunu nereye gittiğini söyledim.”
Mike Meredith, CBS Sports
3. Seviye: 15,1 milyon ile 17,5 milyon dolar
Bu aralıkta üniversiteler: Arizona, Auburn, Cincinnati, Gonzaga, Houston, Miami, Michigan State, *LSU, Missouri, Oklahoma, Oklahoma State, Ole Miss, South Carolina, Texas A&M, USC, Vanderbilt
Bu seviyedeki üç üst 15 takımı benzer yaz sezonları geçirdi: Arizona, Miami ve Michigan State. Üç program da en iyi iki oyuncusunu korudu. Michigan State’de Jeremy Fears Jr. ve Coen Carr, Miami’de Malik Reneau (eğer uygunsa) ve Shelton Henderson, Arizona’da ise Mo Krivas ve Ivan Kharchenkov. Bu kolej basketbolu döneminde değeri bulmak çok zor, ancak güçlü değerlendirme, daha iyi gelişim ve portal ile/veya fark yaratan yeni oyuncularla desteklenen üst düzey koruma, pek çok iyi takımın omurgasını oluşturuyor. Arizona, Michigan State ve Miami serbest piyasada bu notları yakaladı.
LSU’nun numarası en çevik olanı
LSU, spordaki hiçbir program benzeri değil … ve daha önce hiç görmediğimiz bir duruma sahip. Bu yüzden Will Wade’in takımı bir yıldız içeriyor. Birçok kişi LSU’nun tam bir kadro olmasa bile 20 milyon doları aştığını düşünüyor. Bu, Tigerların mevcut kadrosuna ödediği tutar ve neyse ki salı günü burada daha net bir açıklama geldi. Eski Big East Yılın Oyuncusu RJ Luis Jr. ya da Brezilyalı forvet Marcio Santos onaylanmış olsaydı, Tigerlar daha yüksek bir seviyeye çıkardı. Tersine durum da geçerli. Slick kanat Saliou Niang, Cleveland Cavaliers tarafından 2025’te draft edilip saklanan, muhteşem iki yönlü bir oyuncu ve olağanüstü bir pazarı hak etti. SEC’in en iyi oyuncularından biri olarak planlanıyor ve buna uygun şekilde ödenecek.
İyi bir koçu alın ve ona gerçek kaynakları verin? Bu model Virginia’yı hemen çukordan rekabetçi duruma çevirmeyi iyi şekilde başardı ve Cincinnati’de tekrar gerçekleşebilir. Utah State’den gelen yeni koçu Jerrod Calhoun, bir yetenek ve bu yenilenen Bearcats kadrosu, o kadar da uygun olmayan şekilde istatistiksel analizlerin sevdiği yeteneklerle dolu. Cincinnati, 2019’dan beri Big Dance’a çıkmadı. Bu yıl bu değişecek.
Gonzaga, Oklahoma ve Ole Miss’in beş-beş piyasasında ciddi para yatırmış durumda. Beşinci yıl uygunluğuna dair bir yargıcın kararı, üç takımın da görünümünü belirleyecek.
Missouri, Mark Mitchell ve CJ Gunn bu sezon uygun olduğu sürece bu aralığa girecek; Tigerlar ayrıca iki beş-yıldızlı yeteneği Jason Crowe Jr. ve Toni Bryant’i kadroya kattılar. Bu aralığa bir oyuncuyu koruduğu için sızan bir üniversite daha var: Vanderbilt ve ön sezon İlk Takım All-American’ı Tyler Tanner.
Oklahoma State açıkça gerçekten iyi olmak istiyor ve geçen yılın harcamalarına göre yıllık bütçe artışında üst üçte yer alıyor. Steve Lutz, Latrell Allmond ve Anthony Felesi gibi oynayabilen üst 40 yeni oyuncuyu kadroya kattı, bunlardan biri bir gün sürpriz NBA potansiyeli taşıyabilir. Başlangıç playmaker’ı Kanye Clary’yi korudu. Dört high-major oyuncuyu ekledi. OSU bir NCAA rekabetçisi gibi harcadı.
Gamecocks, başka bir şok edici büyük haryıcı
South Carolina burada büyük sürprizi yapıyor. Gamecocks geçen yıl berbat bir sezon geçirdi ve bu sezon SEC’te son sırada tamamlamaları bekleniyordu, ancak yine de Michigan State ve Arizona gibi Final Four umudu taşıyan takımların finansal bütçesiyle aynı seviyede mi? İnanması zor. Ya yorumcular (el kalkıyor) bu kadroyu son derece yanlış tahmin etti ya da South Carolina aşırı ödeme yapmak zorunda kaldı. South Carolina, üst düzey liglerde tek bir top-50 transferi bile alamadı ve nice kanıtlanmamış oyuncudan oluşuyor. Lamont Paris, 2026-27 sezonuna sıcak sandalyede giriyor, bu yüzden Juan Fernandez ve Aleksas Bieliauskas’tan oluşan bu sinsi-yakışıklı ön koruma, “sinsi-yakışıklı”dan çok, çok daha iyi olmalı. Belki de bu, medyanı yaklaşık 16 milyon dolar değerinde kadrolara sahip olan rekabet dolu SEC’te iş yapmanın maliyeti.
Ana alıntı: “Buraya gelen ve ikinci en yüksek ödeyen olduğumuz tek bir yeni oyuncu olduğunu sanmıyorum,” South Carolina koçu Lamont Paris, Haziran ayında muhabirlere söyledi. “Böyle bir şeyin hiç olmadığını düşünüyorum. Her zaman en yüksek ödeyen bizdik. Yani, işte durumumuz bu. İşte böyle.”
Mike Meredith | CBS Sports
4. Kademe: 12,1 milyon ile 15 milyon dolar
Bu aralıkta yer alan okullar: Alabama, Baylor, BYU, Creighton, Georgetown, Marquette, Maryland, Mississippi State, Ohio State, Oregon, Pittsburgh, Providence, SMU, UCLA, Villanova, Virginia, West Virginia, Xavier
UCLA, Mick Cronin Eye on College Basketball podcast’inde konuyu doğrudan açtıktan sonra büyük konuşulma konusu oldu: “Sizinize takımımızın ne kadar maliyet ettiğini tam olarak söyleyeyim: 14 (milyon) tam olarak.” Cronin, Big Ten Media Day’da şunu söyledi: “Diğer adamlar takımlarının 12’ye mal olduğunu söyleyecek, oysa 22’ye mal oldu. 24’üm olmadığı için kıskanıyorum. 24’ü olan adamdan öfkeli değilim. Sadece o adamın bunu nasıl başardığını ve ben nasıl başarabileceğimi anlamaya çalışıyorum.”
Cronin’in UCLA’nın kadrosu için 14 milyon doların biraz üzerinde harcama yaptığı iddiası, çok sayıda koçtan tepki çekti. CBS Sports, bazı insanların bu rakama şüpheyle yaklaşmasının ardından geçen hafta Cronin’i tekrar arayarak bir miktar araştırma yaptığında, yanıtı keskin oldu: “Saç kesimine ihtiyaç duyduğum kadar yalan söylemem lazım. Saygı竖ğüm birinin ne dediği beni ilgilendirmiyor.”
Bu bölgede aynı zamanda Big East takımlarının da ciddi bir kısmını bulabilirsiniz — Marquette, Georgetown, Creighton, Xavier, Providence, Villanova — çünkü futbolları olmadığı için bolca gelir paylaşımı dolarıyla kadro kurabiliyorlar. (Dink Pate uygun olsaydı, PC 3. kademede olurdu.) Umarız, son dönemde oldukça sıradanlaşan Big East’in orta sınıfını destekleyecek kadar iyileşmiş bütçeler işe yarar.
Bu kategorideki birden fazla takım, bu sezon da kötü giderse fakir olduğunu haykıramaz. Maryland, serbest oyuncu pazarında büyük alışverişler yaptı. Özellikle Pitt, geçen yıl sadece 13-20 ile sonuçlanmasına rağmen 12’den fazla ACC rakibinden daha fazla satın alma gücüne sahipti. Pitt, dört üst düzey lig starter’ı (Nait George, Jalil Bethea, Jonathan Powell, Baye Ndongo), birkaç verimli orta düzey lig adayı ve top-40 freshman’ı Chase Foster’ı kadroya kattı. Ancak gelişmiş metrikler bu vizyonu görmüyor. Panthers, KenPom.com’un sezon öncesi projeksiyonlarında 66. sırada yer alıyor. Bu açıkça Jeff Capel III için büyük bir sezon. Topu kontrol edin; oyunları tümünü gösterecek.
Ardından, harcama açısından SEC’te alt sıralarda yer alan ancak bütçesi üst 30’un rahatça dışında olmasına rağmen sürekli üst 10 veya 15 arasında yer alan Alabama var. Koçluk.
Ana alıntı: “Parçaları bir araya getirmen gerekiyor,” Alabama coach’ı Nate Oats, Eye on College Basketball podcast’inde söyledi. “Sadece en iyi oyuncuları aramıyorsunuz. En iyi parçaları alırsanız, bazen uyum sağlamaz. Bu çalışmayı yaptık; oyuncuların draft değerini artırma konusunda en iyi işi yaptık. En çok 1. sıra veya lottery seçimi yapmadık — oldukça fazla olduysa da — ancak NBA’de kolejden daha fazla para kazanılabiliyor. Kendinizi bir NBA oyuncusu olarak görüyorsanız ve bir NBA sisteminde oynamak istiyorsanız, ülkedeki herhangi birinden daha iyi iş yaptık oyuncuların draft değerini artırmada. Oyunculara ‘NBA oyuncusu olmayacağınızı düşünüyorsanız, kolejde yapabileceğiniz en fazla parayı almalısınız. NBA oyuncusu olacağınızı düşünüyorsanız, bir indirim almak zorunda kalabilirsiniz'”
Mike Meredith | CBS Sports
5. Kademe: 10 milyon ile 12 milyon dolar
Bu aralıkta okullar: Clemson, Georgia, Iowa State, Minnesota, NC State, Nebraska, Syracuse, TCU, Wisconsin
Bu posta kodunda, bütçesi yine kolayca 10 milyon doların üzerinde olan en az bütçeli SEC takımı (Georgia) yer alıyor. Bu durum, futbol çılgınlığına sahip bir ligde basketbola yapılan yatırımı gösteriyor. SEC’de basketbolda iyi olmak önemli.
Iowa State, Otzelberger altında tutarlı biçimde beklentilerin üzerinde
T.J. Otzelberger harika bir basketbol koçu. Iowa State para dolu değil ama Cyclones, son üç sezonda KenPom’da üst üste her kez ilk 12 içine girdi. Otzelberger kaynaklarını keskin kadro kurma planlarıyla en iyi şekilde değerlendirmeye devam ediyor. Iowa State işi portalda erken hallediyor. Şemaya kimin uygun olduğunu tam olarak biliyor ve portal penceresi açılır açılmaz Otzelberger agresif biçimde harekete geçiyor. Bu aynı zamanda Iowa State’in (bu kemeye yalnızca Tamin Lipsey’in uygunluğu varsa dahil olması) Milan Momcilovic gibi üst düzey yeteneklere 6 milyon dolar ödemeye asla konumda olmayacağı anlamına geliyor; Momcilovic 2026 NBA Tasarısı sürecinden ayrıldıktan sonra para dolu Kentucky’ye geçti. Iowa State’te hata payı dardır ancak Otzelberger yaptığı işte gerçekten çok iyi.
Bu kemede yeni koçu olan iki okul var: Syracuse ve NC State. İkisi de artık sevilen mezunlarının yönetimini üstlendiği ACC’de harcama açısından üst yarıda yer alıyor.
Nebraska, Wisconsin ve Clemson nasıl idare ediyor
Nebraska’nın Fred Hoiberg’i, Wisconsin’nin Greg Gard’i ve Clemson’in Brad Brownell’i hepsi stil açısından farklı olmayı benimsedi ve bu onlara daha düşük bütçelerle başarı şansı veriyor. Clemson her zaman yüksek-düşük şemasını uygulayabilen göze çarpmayan uzunları buluyor. Nebraska, Hoiberg’in güzel ofansif oyununa uyabilen yüksek his, yüksek yetenekli oyuncuları seviyor ve orta alanda koruma eksikliğini kapatmaya yarayan benzersiz bir orta savunma şeması doktrini yardımcı olabilir (en iyi koruyucular genellikle portalda iyi ödeniyor). Wisconsin ofansif şemasını tamamen modernleştirdi. AJ Storr, John Tonje, John Blackwell ve Nick Boyd gibi oyuncuları Konferansın seçkileri haline getirdi (ve bir sonraki duraklarında onlara iyi para kazandırdı). Bu kanıt, Badgers’ın portaldeki teklifinin giderek daha iyi olmasına yardımcı oldu.
Önemli alıntı: “Bir zamanlar savaşarak kullanmak zorunda olduğumuz o ofansif şeyi pencereye atabilir, ona veda edebilirsiniz,” Gard Big Ten Medya Günü’nde CBS Sports’a söyledi. “Ofansif alandaki evrimimiz ve yenilikçiliğimiz yardımcı oldu. … Gerçekten stratejik ve gerçekten niyetli olmamız gerekiyor; bunun en iyi örneği şu anda yaptıklarımız. Baseball’daki en küçük pazarlardan biri. Bize kolej basketbolunda en küçük pazarımız olduğunu söylemiyorum ama Yankees ya da Dodgers değiliz. Yankees ve Dodgers ile rekabet etmenin bir yolunu bulmamız gerekiyor. Bunu başardık ve başarmaya devam edeceğiz.”
6. Kademe: 7,1 milyon ile 9,9 milyon dolar
Bu aralıkta okullar: Arizona State, Butler, California, DePaul, Florida State, Iowa, Northwestern, Penn State, Purdue, Rutgers, Seton Hall, UCF, Utah, Virginia Tech
Purdue’nün yüksek düzeyde, tutarlı başarıya giden benzersiz yolu
Buna bir bakın: Purdue son beş yılda 12 NCAA Turnuva maçını kazandı. Bu kemekteki diğer 13 takım, aynı beş yıllık dönemde toplam sekiz Big Dance galibiyeti aldı; bunların üçü geçen mart ayında Iowa’dan geldi. Painter, acı gerçeği ve dönen bir ofans ile çoğu oyuncunun ayrılmak istemeyeceği bir ortam yarattı, başka yerde daha fazla para olsa bile.
Purdue, belirli bir açığı doldurmak için bir lisansüstü transferi kadrosuna katıyor ancak her yıl çoklu kadro oyuncusunu transfer pazarından beslemiyor. Gizli hazineleri bulmak işin sırrı. Painter, Zach Edey ve Braden Smith’in sıradan görünenin ötesinde bir şeyler olduğunu gördü ve onları All-American ve/veya Yılın Oyuncusu yeteneklerine dönüştürdü. Purdue Usulü yeniden üretilemez olabilir. Marquette, kökünden yetişmiş yetenek yaklaşımını taklit etmeye çalıştı ancak bu 2025-26 sezonunda bir anda kötüye döndü. Painter’ın programı on yıllık yönetiminde Purdue, lisansüstü transferi olmayan tek bir transfer bile almadı. Bu, üniversite basketbolunun modern çağının en çılgın istatistiklerinden biri.
Florida State, Luke Loucks’in ikinci sezonunda dikkat edilmesi gereken bir ACC takımı
Florida State’nin elit bir bütçesi yok ancak Luke Loucks son yedi ayda NIL desteğini etkili biçimde üçe katladı. Bu nedenle kulübü ACC’de oldukça inatçı bir performans sergileyecek. FSU’nun transfer havuzundaki ortak özelliklerden biri, en büyük isimlerin hype’si geçmiş uyku oyuncuları olması. Missouri transferi Anthony Robinson ve Cincinnati’de dışlanan Shon Abaev, tam da bir yıl önce çok konuşuluyordu. Eğer Loucks onları Tallahassee’de formlarını yeniden keşfetmeye yardımcı olursa, FSU kaynaklar açısından kendi ağırlığından yukarıda bir performans sergileyebilir.
Transfer pazarındaki oyuncuları değerlendirmek kusurlu ancak gerekli bir bilim. 2026 pazarındaki en üst 80 oyuncudan yalnızca biri, bu kategorideki 14 okuldan birine imza attı. Bu da üst 10 forveti Paulius Murauskas’tı; koçu Randy Bennett’i Saint Mary’s’ten Arizona State’e takip ederek seçti. (ASU, bu kategorinin üst sınırına doğru kayıyor.) Transfer pazarı, kadro kurmak için en pahalı yer olmaya devam ediyor ve sıralamanın tepesini süsleyen en kanıtlanmış transferlerin tümü, harcamak için 10 milyon dolar veya daha fazla bütçesi olan takımlara yerleşti. Çoğu takım, bir takım kurmak için daha derine inmek ve farklı stratejiler kullanmak zorunda kaldı.
Iowa bu döngüde harcamak için daha fazla para sahipti ancak puan atıcı pazarında abartmadı. Rakip koçlar, Iowa’nın, yerel tabanda muazzam bir yaz geçirdikten sonra fiyatın uçtuğu dinamik 2027 beş-yıldız atıcı Cayden Daughtry’yi yakalamaya çalışmak için bir miktar para ayırdığına inanıyor.
DePaul koçu Chris Holtmann, CBS Sports’a sözleşmesini daha çok NIL’a kaydırarak revize ettiğini açıkladı, böylece DePaul Tulsa’dan Ade Popoola gibi orta ölçekli pazarların analitik favori oyuncularını avlamaya devam edebildi. Utah, akademik nedenlerle oynamaya uygunluğu kaldırılan yıldız atıcı Noam Yaacov ile uluslararası yol izlemeyi denedi (ve başaramadı). Yine 10 milyon dolara yaklaşan Cal, oynama süresi arayan büyük lig yıldızlarının sığınağı. Bu alanda iş yapmanın maliyeti bu. Nakit sıkıntısı çeken Seton Hall’da Shaheen Holloway’in stratejisi? İhtimallerin altında kalanlar. Holloway, Seton Hall’da 5. yılında ve henüz üst 100 transferi yakalayamadı. Yine de geçen sezon Seton Hall, KenPom’daki ön sezon tahminini muazzam 42 sıraya geçti.
Ana alıntı: “Ben seksi isimler getirmiyorum,” Seton Hall koçu Shaheen Holloway, Eye On College Basketball podcast’inde söyledi. “Birçok oyuncunun biraz parası var ve seksi isimler, medyanın büyük isim ve iyi oyuncu olarak gördüğü oyuncular getiriyor. Ben bana uyan ve benim olduğum şeye uyan oyuncular getiriyorum. En iyi oyuncuyu almaya çalışmıyorum; benim için doğru olanı almaya çalışıyorum. İhtimallerin altında kalanları seviyorum. … Medya onları pek bilmiyor ve ‘Oh, bu kadar iyi olmayacaklar. Çok paraları yok.’ diyor. Ama oyuncular bana bağlı ve ben onları koçluyorum.”
Mike Meredith | CBS Sports
Bu aralıktaki okullar: Boston College, Colorado, Georgia Tech, Kansas State, Notre Dame, Stanford, Wake Forest, Washington
Bu sezon high-major düzeyinde 5 milyon dolardan az harcayan bir okul yok. Bilgilerimize göre, 2026-27 için high-major düzeyinde en az bütçeyle çalışan okul Stanford. Ironik bir şekilde, okul Amerika Birleşik Devletleri’nin en zengin ve en prestijli okullarından birinde sıralanıyor. Kyle Smith’in programı inanılmaz bir para verimliliği sağladı: Stanford, son iki sezonda 41-27 oldu ve bir yıl önce tek seferlik potansiyeli Ebuka Okorie’yi kadroya kattı.
Wake Forest, Washington ve Colorado yalnızca Stanford’ın biraz önünde. Colorado konusunda bu düşük rakam anyoneı şaşırtmayacak. Program, 2021 baharından beri portalın NIL döneminde sadece iki high-major transferi karşılarken, basketboldan itibaren nakit sıkıntısı yaşıyor.
Boston College, ilk yıl koçu Luke Murray altında banka hesabını bu aralığın en üst seviyesine çıkarabildi. Plan, Kartallar’ın bir sonr baharda fonlarını neredeyse ikiye çıkarması.
Big 12 ve ACC’de ilk yıl koçları için zorlu finansal mücadele
Kansas State nasıl? Genellikle yeni bir koç işe alımı, ciddi bir finansal destek artışı getirir. Bunu yukarıdaki tüm seviyelerde, hatta burada BC’de görebilirsiniz. Ancak K-State’de tam tersi söz konusu: Program iki yıl önce ülkedeki en büyük harcayıcılardan biri olarak sıralanırken, şimdi ilk yıl koçu Casey Alexander altında ülkedeki en alt beşte. K-State, Big 12’de tekrar üst yarıya yerleşince ona daha büyük bir havuz verilecek. Georgia Tech de yeni koçu Scott Cross ile benzer şekilde baskı altında, ancak bu program için her zaman böyleymiş.
Washington, Kansas State ile benzer bir durumda, ancak ilk yıl koçu yok. Huskies, üçüncü yıl koçu Danny Sprinkle altında ciddi şekilde elleri kısılmış — ve bu, UW’nin iki yıl önce high-major harcayıcıların üst yarısında kolayca sıralandığı ciddi bir düşüşten sonra geliyor.
Önemli alıntı: “Dramatik şekilde,” Sprinkle, programinin satın alma gücünün nasıl değiştiğini CBS Sports’a anlatırken söyledi. “Evet, acımasız. Her şeyi değiştiriyor. Günümüzde mesele bu. Oyuncuları korumak için — kaybettiklerimiz görüyorsunuz — sonra da oyuncular getirmek için, buna sahip olmalısınız, yoksa şansınız yok, özellikle Big Ten’de. En elitlerin elitidir. En iyi oyuncuları almalısınız ve bunun bir maliyeti var.”
İşte burada. Üniversite basketbolunun bu tarihteki NIL evreninin bir görüntüsü. Bazı okulların yerleri, yaklaşan haftalar/aylar içinde oyuncu müsaitliğine ve/veya takım performansına göre değişecek. (Daha fazla galibiyet = daha fazla para.)
Üniversite basketbolu hiç eşit bir rekabet ortamı olmadı ve olmayacak. Para galibiyetleri garantileyebilir mi? Hayır. Sadece Kansas State’e sorun, portal için büyük paralar ödedikten sonra üst üste iki yıl başarısız oldu. Ancak bu dönemde gerçek bir finansal yatırımsız şampiyonluk kazanmak da neredeyse imkânsız. NCAA turnuvasının ikinci hafta’sında Tiers 5, 6 ve 7’den kaç takım göreceğiz? Bir mi? Belki iki mi?
Soru, 76 takımlık NCAA Turnuvası döneminde bile, harcayıcıların en alt %10’unda sıralanırken Big Dance’a girebilir misiniz? İşte bu sekiz takım, 80 okulluk high-major hiyerarşisinde buraya düşüyor. Tersine, 18 milyon doların üzerinde harcama, bu 15 takımın her birinin March Madness’e kolayca katılacağını garantileyebilir mi? Selection Sunday’a geldiğimizde bunu göz önünde bulundurun ve bu sezon bütçelerinden en fazla ve en az kazanan koçları görmek için bu makaleye geri dönün.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
