Club Estudiantes de La Plata (İspanyolca telaffuzu: [kluβ estuˈðjantes ðe la ˈplata], anlamı "La Plata'nın öğrencileri"), kısaca Estudiantes de La Plata olarak bilinir, Arjantinli profesyonel bir spor kulübüdür ve merkezi La Plata'dadır. Kulübün futbol takımı şu anda birinci lig olan Primera División'da mücadele etmektedir ve tarihinin büyük bölümünü bu ligde geçirmiştir.
Estudiantes, Arjantin'deki başarılı bir kulüptür. 1967 yılında, Estudiantes, geleneksel "büyük beşli" dışında profesyonel bir lig şampiyonluğu kazanan ilk takımdır. Kulüp dört ek lig şampiyonluğuna sahip olup, uluslararası alanda daha büyük başarılar elde etmiştir ve altı uluslararası şampiyonluğa sahiptir. Estudiantes'in uluslararası şampiyonlukları arasında dört Copa Libertadores (1968'den 1970'e kadar üç ardışık), bir Intercontinental Cup ve bir Interamerican Cup bulunmaktadır.
Kulüp, 1905 yılında, futbol yerine kapalı sporlara daha fazla önem veren Gimnasia de La Plata'dan ayrılan oyuncu ve taraftar grubunun inisiyatifiyle kurulmuştur. Bu iki kulüp arasındaki maçlar, Clásico Platense olarak bilinir.
Estudiantes'in diğer branşlarda da mücadele ettiği sporlar arasında basketbol, takım elması, hentbol, futbol (field hockey), golf, yüzme, judo ve voleybol bulunmaktadır.
Kulüp Tarihçesi
İlk yıllar.
1905 yılında, La Plata şehrindeki bir grup futbol oyuncusu ve taraftar, Gimnasia y Esgrima kulübünden ayrılmaya karar verdi. Bu ayrılığın nedeni, Gimnasia yönetiminin 13. ve 71. sokaklar arasındaki sahanın kapanmasının ardından futbola gereken önemi göstermemesiydi.
4 Ağustos 1905'te, La Plata şehrinde, 7. Sokak üzerinde bulunan "New York" adlı ayakkabı mağazasında, "Club Atlético Estudiantes" kulübü kuruldu. Aynı gece, kulübün ilk başkanı Miguel Gutiérrez seçildi ve kulüp tüzüğü, üye no. 1 olan Alfredo Lartigue tarafından hazırlandı. Kuruluşundan itibaren, bu organizasyon öncelikle futbola odaklanmış olsa da, yıllar içinde basketbol, hentbol, hokey, tenis, yüzme ve golf gibi farklı spor dalları da eklenerek kulüp genişledi.
O dönemlerde, Lomas A.C., Quilmes, Belgrano A.C., Estudiantil Porteño, San Isidro ve Argentino de Quilmes gibi takımlar, Arjantin Futbol Federasyonu tarafından düzenlenen çeşitli turnuvalarda mücadele ediyorlardı. Bu dönemde, Buenos Aires English High School'un mezunlarından oluşan Alumni, en başarılı takımlardan biriydi.
28 Şubat 1906 tarihinde, Estudiantes, 1900 ile 1911 yılları arasında on şampiyonluk kazanan Alumni'ye saygı amacıyla kırmızı ve beyaz çizgili bir forma tasarımını benimsedi. Ancak, kulübün ilk yıllarında, lig yetkilileri tarafından formanın Alumni'nin formasından çok benzer olduğu gerekçesiyle kullanılmasına izin verilmedi ve Estudiantes, kırmızı gömlek üzerine beyaz şeritli bir forma giymek zorunda kaldı.
İlk şampiyonluk.
Kulübün ilk sahası, La Plata'daki (günümüzde Plaza Islas Malvinas) 19. ve 53. sokakların kesişim noktasında bulunmaktaydı. İlk maç ise 7 Kasım 1905 tarihinde oynanmış olup, Estudiantes, Buenos Aires'ten gelen Nacional Juniors takımıyla karşılaşmıştır. Bir yıl sonra, Estudiantes, Associación Amateurs de Football (AAF) bünyesine dahil olmuştur. 1. Cadde üzerindeki stadyum ise 25 Aralık 1907 tarihinde hizmete açılmıştır.
Estudiantes'in ilk önemli başarısı, takımın Arjantin futbolunun en üst seviyesi olan Primera División'da mücadele etmesini sağlayan 1911 Primera B şampiyonluğudur. Sadece iki yıl sonra, Estudiantes, dissident (ayrılıkçı) Federación Argentina de Football (FAF) bünyesinde ilk şampiyonluğunu elde etmiştir. O sezon takım, 18 maçta mücadele etmiş, bu maçların 14'ünü kazanmış, sadece 1 yenilgi almış ve 64 gol atmıştır (maç başına ortalama 3,55 gol).
1914 yılında Estudiantes, başarılı bir sezon geçirmiş olsa da, şampiyonluğu Porteño takımına kaptırmıştır. 1919'da ise Estudiantes, şampiyon olan Boca Juniors'un ardından ikinci sırada yer almıştır; ancak lig, 14 maçın daha oynanması gerekirken, "şampiyona beklenenden uzun sürdü" gerekçesiyle aniden sona erdirilmiştir.
Sonraki yıllarda Estudiantes, inişli çıkışlı performanslar sergilemiş ve bazı sezonlarda ligin son sıralarında yer almıştır. Buna rağmen, takım 1928'de şampiyon olan Huracán ve Boca Juniors'un ardından üçüncü sırada yer alarak önemli bir başarı elde etmiştir. Amatör dönemin son yılında ise Estudiantes, tekrar Boca Juniors'a yenilerek ikinci olmuştur. Takım, 35 maçta toplam 56 puan toplarken, bu maçların 27'sini kazanmış ve 7'sinde mağlup olmuştur.
Profesörler.
Arjantin futbolunda profesyonelliğin 1931 yılında benimsenmesiyle birlikte, Estudiantes'in ünlü bir hücum hattı vardı: Miguel Ángel Lauri, Alejandro Scopelli, Alberto Zozaya, Manuel Ferreira ve Enrique Guaita. Bu oyuncular "Los Profesores" ("Profesörler") olarak bilinir ve Arjantin futbol tarihinin en iyi kadrolarından biri olarak kabul edilir. Alberto Zozaya, Arjantin'deki profesyonel futbolun ilk golünü atmış ve ilk profesyonel turnuvanın en golcü oyuncusu olmuştur. Ferreira, 1928 Olimpiyat Oyunları'nda ve 1930 Dünya Kupası'nda milli takımda forma giymiş; Guaita ve Scopelli ise 1934 FIFA Dünya Kupası'nı kazanan İtalya milli takımında görev almıştır. Saúl Calandra, Sbarra kardeşler (Raúl ve Roberto) ve Armando Nery ise korkulan savunma oyuncularıydı.
1937 yılında, stadyuma öncü bir aydınlatma sistemi kurulmuş ve gece maçlarının oynanabilmesi sağlanmıştır.
1940'lı yıllarda, kaleci Gabriel Ogando öne çıkmış; Walter Garcerón, Alberto Bouché, Juan Urriolabeitía, Ricardo Infante ve Héctor Antonio gibi oyuncular da forma giymiştir. Ayrıca, kulübün tüm zamanların en golcü oyuncusu olan Manuel Pelegrina'nın kariyerinin son sezonları da bu dönemdedir (221 gol). Buenos Aires Eyaleti'nin Peronist hükümetiyle yaşanan bir anlaşmazlığın ardından, kulüp yönetimi yetkililer tarafından görevden alınmıştır (iddialara göre, Eva Perón'un kitabının kulüp üyelerine dağıtılmasının reddedilmesi nedeniyle). Hükümet tarafından atanan yönetim, takımı dağıtmıştır: en golcü oyuncular Infante ve Pelegrina, Huracán ile sözleşme imzalamıştır. Zayıflayan takım, 1953 yılında düşmüştür; ancak Pelegrina'nın (Huracán'ın bilgisi olmadan serbest kalma yoluyla) takıma geri dönmesiyle birlikte, Estudiantes ertesi yıl yeniden yükselmiştir. Kısa süre sonra kulüp, kendi yönetimine geçme hakkı kazanmıştır.
1960'lı yıllarda, Miguel Ignomiriello, "La Tercera que Mata" ("Öldürücü Gençler") olarak bilinen Estudiantes U-19 takımını çalıştırdı. Bu takım, birkaç takviye ile Osvaldo Zubeldía yönetimindeki ve 1967 Metropolitano şampiyonluğunu kazanan takıma dönüştü. Bu şampiyonlukla birlikte, Estudiantes, "büyük beşli" (Boca Juniors, River Plate, Racing Club, Independiente ve San Lorenzo) dışındaki ilk kulüp olarak profesyonel bir şampiyonluk elde etmiştir. Bu durum, diğer "küçük" kulüplerin de benzer başarılar elde etmesinin önünü açmıştır (Vélez Sársfield 1968'de, Chacarita Juniors bir yıl sonra ve kısa süre içinde başka takımlar da bu gruba katılmıştır).
Uluslararası başarı.
Estudiantes, üç yıl üst üste (1968, 1969 ve 1970) Copa Libertadores'u kazandı ve 1968 Intercontinental Cup'ında Manchester United'ı mağlup etti. Bu son maç, Estudiantes oyuncularının şiddet içeren davranışlarıyla hala hatırlanmaktadır. Takım, Intercontinental şampiyonluğunu A.C. Milan'a (1969) ve Feyenoord'a (1970) karşı kaybetti. Estudiantes, CONCACAF şampiyonu olan Meksikalı Toluca takımına karşı oynanan üç maçlık finalde, ilk Copa Interamericana şampiyonluğunu kazandı (maçlar 1969'da oynanmasına rağmen, resmi kaynaklarda 1968 edisyonu olarak adlandırılır).
Zubeldía döneminin son kısmı, bazı oyuncuların davranışlarıyla gölgelendi. Milan ile oynanan şiddet içeren bir Intercontinental maçının ardından, tüm takımın tutuklanmasına yönelik talimat Arjantin Devlet Başkanı Juan Carlos Onganía tarafından verildi. Daha önce görülmemiş bir adım olarak, kaleci Alberto Poletti hayat boyu men edildi (daha sonra affedildi) ve hapis cezası aldı; takım arkadaşları Ramón Aguirre Suárez ve Eduardo Luján Manera ile birlikte cezaevine girdi. Bu olaylar nedeniyle, Zubeldía'nın futbol anlayışı fiziksel şiddeti ve sıkça uygulanan zaman kaybı taktikleri nedeniyle "anti-futbol" olarak anılmaya başlandı. The Times gazetesi, Estudiantes'in "Güney Amerika'dan çıkan en iğrenç takımlardan biri" olduğunu yorumladı.
Zubeldía, oyuncuların her türlü kuralı ihlal etmelerini sağlamak için eski hakemleri takımın antrenmanlarına dahil etti. Ayrıca, o dönemde daha önce görülmemiş taktikler uyguladı; örneğin, duran toplar (serbest vuruşlar ve köşe vuruşları) için özel antrenmanlar, ofsayt tuzağı ve rakip oyuncuların çift markaja alınması gibi.
Zubeldía'nın takımında iki doktor da önemli rol oynadı: Carlos Bilardo ve Raúl Horacio Madero, futbol kariyerlerinin yanı sıra Buenos Aires Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden mezun oldular. Juan Ramón Verón, sol kanatta görev yapabilen yetenekli bir oyuncuydu; aynı zamanda orta sahada veya sağdan hücuma katılan bir oyuncu olarak da takıma katkı sağlıyordu. Marcos Conigliaro, Juan Miguel Echecopar ve Madero'nun mücadeleci oyunlarından ve Bilardo'nun taktiksel yönlendirmelerinden faydalandı. Sağ bek Eduardo Luján Manera, çok yetenekli bir oyuncuydu ancak tekrarlayan sakatlıklar nedeniyle potansiyelini tam olarak gösteremedi. Sol bek Aguirre Suárez, genellikle agresif oyun tarzıyla dikkat çekiyordu; Luis Medina da benzer bir oyun stiline sahipti.
1970 sezonunun ardından Carlos Bilardo futbol kariyerine son vererek ailesinin mobilya işine dahil oldu. Takımın performansı düştüğünde ve düşme tehlikesi ortaya çıktığında, yönetim tarafından 1971'in ortalarında takımın teknik direktörlüğüne getirilmesi talep edildi. Onun yönetiminde Estudiantes, 1975 Nacional şampiyonluğunu son maçta kaybetti ve 1976 Copa Libertadores'e katılmaya hak kazandı.
Carlos Bilardo dönemi.
Bilardo, kariyerinin sonraki yıllarında sırayla Estudiantes ve Kolombiya'daki çeşitli takımları çalıştırdı. Kısa bir süre Kolombiya milli takımının teknik direktörlüğünü yaptı, ancak 1982 yılında tekrar Estudiantes'e geri döndü. Ardından, takım 1982 Metropolitano şampiyonluğunu kazandı. Bilardo'nun yerine geçen ve aynı zamanda Zubeldía'nın ekibinde de bulunan Eduardo Luján Manera yönetiminde, Estudiantes ayrıca 1983 Nacional turnuvasını da kazanarak büyük bir başarı elde etti. Her iki zafer de, yıldız dolu bir kadroya sahip olan Independiente takımının mağlup edilmesiyle geldi.
Bu şampiyonluk takımları, sağlam bir savunma hattına sahipti (Julián Camino sağ bekte ve Abel Ernesto Herrera sol bekte etkili oyuncular olarak öne çıkarken, José Luis Brown ise stoper pozisyonunda güvenliği sağlıyordu). Ayrıca, üç yaratıcı orta saha oyuncusu (José Daniel Ponce, Alejandro Sabella ve Marcelo Trobbiani) ve iki üst düzey forvet oyuncusu (Hugo Gottardi ve Guillermo Trama) da takıma önemli katkılar sağladı. Miguel Ángel Russo ise savunmanın arkasında oyun kurma görevini üstlendi.
Bilardo, daha sonra Arjantin milli futbol takımının teknik direktörlüğünü üstlenerek 1986 FIFA Dünya Kupası'nı kazandı. Estudiantes'in 1982 şampiyonluğunun kaptanı olan José Luis Brown, final maçında Batı Almanya karşısında açılış golünü kaydetti. Dört yıl sonra, Bilardo yönetimindeki Arjantin, 1990 FIFA Dünya Kupası'nda finale yükseldi. Madero, her iki etkinlikte de takım doktoru olarak görev yaparken, Estudiantes'ten olan Ricardo Echevarría ise kondisyon antrenörü olarak çalıştı.
Düşüş ve başarıya dönüş.
Estudiantes, 1993-94 sezonunun ardından ikinci kez küme düştü ve bir sonraki sezonda tekrar Süper Lig'e yükseldi. Bu dönem, Juan Sebastián Verón (eski oyuncu Juan Ramón'un oğlu) için önemli bir çıkış dönemi oldu. Sonraki yıllarda takımın performansı inişli çıkışlı olsa da, Martín Palermo, Luciano Galletti, Bernardo Romeo, Ernesto Farías ve Mariano Pavone gibi forvet oyuncularının yanı sıra José Ernesto Sosa ve Pablo Piatti gibi kaliteli oyuncuların yetiştiği bir merkez haline geldi.
Bilardo, 2003 yılında takımın başarısına katkıda bulunmak amacıyla yeniden teknik direktörlüğe getirildi. Bu dönemde Marcos Angeleri ve José Ernesto Sosa gibi genç oyunculara fırsat verildi. Bilardo'nun ayrılmasının ardından, Reinaldo Merlo ve Jorge Burruchaga yönetiminde takım, rekabet gücünü korudu. 21 Şubat 2006 tarihinde oynanan Libertadores maçında, Estudiantes, ilk yarıda 0-3 geride olmasına rağmen, Peru temsilcisi Sporting Cristal'i 4-3 mağlup ederek tarihe geçti.
18 Mayıs 2006'da Burruchaga'nın yerine, eski Arjantinli oyuncu Diego Simeone getirildi. Simeone, takımı Juan Sebastián Verón etrafında yapılandırdı ve Verón, 11 yıl sonra Estudiantes'e geri döndü. Simeone yönetimindeki takım, 2006 Copa Libertadores çeyrek finalinde penaltılarla São Paulo'ya yenilerek elendi. Ancak, 2006 Apertura sezonunda yerel ligde etkileyici bir performans sergiledi. Takım, üst üste 10 maç kazanarak kulüp rekorunu egale etti ve 15 Ekim 2006 tarihinde oynanan La Plata derbisinde Gimnasia'yı 7-0 gibi tarihi bir sonuçla mağlup etti. Estudiantes, sezonu Boca Juniors ile birlikte lider durumda tamamladı (Arjantin lig kurallarına göre, şampiyonluğu belirlemede gol farkı kullanılmamaktadır). Şampiyonun belirleneceği tek maçlı final müsabakası 13 Aralık 2006 tarihinde oynandı. Estudiantes, geriden gelerek Boca Juniors'ı 2-1 mağlup ederek, 23 yıl sonraki ilk lig şampiyonluğunu elde etti. Bu süreçte, Estudiantes tüm "büyük beş" takımı yendi, en az gol yedi ve Pavone, Verón ve Braña gibi üç oyuncusu, spor gazetesi Olé tarafından ligin en iyi üç oyuncusundan biri olarak seçildi.
Simeone, 2007 Apertura sezonunun ardından görevinden ayrıldı ve yerine, eski S.S. Lazio takım arkadaşı Roberto Sensini getirildi. 2008 Clausura sezonunda alınan zayıf sonuçlar nedeniyle Sensini'nin yerine Leonardo Astrada getirildi. Astrada yönetiminde, Estudiantes, 2008 Copa Sudamericana finaline yükseldi ancak bu maçı Brezilya temsilcisi SC Internacional'e kaybetti. Ardından gelen kötü sonuçlar, Astrada'nın görevden ayrılmasına neden oldu.
Mart 2009'da, eski oyuncu Alejandro Sabella, teknik direktörlük görevine getirildi (bu onun ilk teknik direktörlük deneyimiydi; daha önce Daniel Passarella'nın yardımcılığını yapmıştır). Takım, yerel ligdeki performansını artırdı ve 2009 Copa Libertadores finaline yükseldi. Estudiantes, Cruzeiro ile oynadığı finalde, La Plata'daki golsüz beraberliğin ardından, 15 Temmuz 2009 tarihinde oynanan rövanş maçında da galip gelerek, toplamda 2-1 üstünlük sağlayarak şampiyonluğa ulaştı. Verón, bu turnuvanın en değerli oyuncusu seçilirken, Mauro Boselli ise en golcü oyuncusu oldu ve final maçında önemli bir gol attı. Bu zaferle birlikte, Estudiantes, 2009 FIFA Kulüpler Dünya Kupası'na katılma hakkını elde etti ve bu müsabakalar Abu Dhabi'de düzenlendi.
Estudiantes takımı, yarı finalde Pohang Steelers'ı 2-1 mağlup etti ve ardından FC Barcelona ile oynanan final maçında uzatma dakikalarında aynı skorla (2-1) yenilerek şampiyonluğu kaçırdı. Normal sürede de karşılaşma 1-1 beraberlikle sonuçlanmıştı.
Kulüp Dünya Kupası'ndaki bu deneyimin ardından, Estudiantes takımı, yerel oyuncu José Sosa'nın kiralık olarak kadrosuna dahil olduğu 2010 Clausura sezonunda ikinci oldu. Daha sonra, uzun bir mücadele sonucunda Vélez Sarsfield'ı mağlup ederek 2010 Apertura şampiyonluğunu elde etti. Sosa'nın ayrılığı ve Boselli, sağ bek Marcos Angeleri ve diğer önemli oyuncuların satışıyla takım büyük bir dönüşüm sürecine girdi.
Tesisler
Jorge Luis Hirschi Stadyumu, La Plata şehrinde, 1. Cadde üzerinde, 55. ve 57. sokaklar arasında bulunmaktadır. Mart 2022'de eklenen yeni bir köşe tribününün eklenmesiyle birlikte stadyumun kapasitesi 32.530 kişiye yükselmiştir.
Stadyumun önceki dönemlerdeki (1907-2005) yapısında, 23.000 kişilik bir kapasite bulunmaktaydı. Kaleler arkasındaki ahşap tribünler sadece ayakta durma alanlarıyken, caddeye bitişik olan tribünlerde oturma imkanı vardı ve bu tribünler, sıra halinde dizilmiş çam ağaçlarıyla caddeye ayrılmıştı. Karşı tarafta ise kapalı bir bölüm bulunuyordu ve burası en iyi koltuk düzenlemelerine sahipti. Taraftarların en çok gürültü çıkardığı yer olan "55th Street Popular" tribünü, genellikle deplasman takımlarını destekleyen taraftarlara ise "57th St. Popular" tribünü tahsis ediliyordu. Bu tribünler, bir teknik lisenin (liselerin konumunun stadyumun saha boyutlarını nispeten küçültmesine neden olduğu) hemen karşısındaydı ve saha boyutu 105 x 68 metreydi.
Zubeldía dönemindeki bazı uluslararası maçlarda, Estudiantes, özellikle akustik yapısıyla bilinen Boca Juniors'ın "La Bombonera" stadyumunda mücadele etmiştir.
1990'lı yıllarda "Estadio Ciudad de La Plata"nın inşa edilmesiyle birlikte, hem Estudiantes hem de Gimnasia kulüpleri başlangıçta iç saha maçlarını başka bir yere taşımama kararı almışlardır. Ancak, Estudiantes'in sahası, yeni güvenlik düzenlemeleri nedeniyle (ayakta durma alanlarına sahip ahşap tribünlerin yasaklanması) Eylül 2005'te kapatılmıştır. Bu durum, kulüp ile belediye arasında siyasi çekişmelere yol açmıştır. Estudiantes, bazı iç saha maçlarını yakınlardaki Gimnasia stadyumunda oynamış ve daha sonra Quilmes Atlético Club'ın "Centenario" sahasını kullanmıştır. Estudiantes, bu sahada Sporting Cristal karşısında Libertadores kupası için oynanan tarihi bir maçı 4-3 geriden gelerek kazanmıştır.
Nisan 2006'da alınan bir mahkeme kararı, "1 y 57" tribünlerinin yeniden açılmasına izin vermiştir, ancak Belediye Başkanı Julio Alak, bu durumun gerçekleşmesini engellemek için tekrar devreye girmiştir. Stadyumdaki tadilat çalışmaları 2007 yılında başlamış ve çeşitli grupların tepkisini çekmiştir. Özellikle "Hoja de Tilo" adlı sivil toplum kuruluşu, yapılan çalışmaların stadyumun arkasındaki parkın doğal dengesini bozacağını iddia etmiştir.
Stadyumu kullanırken, Estudiantes beş maçlık bir yerel derbi galibiyet serisi yakalamış ve yerel ligde 37 maçlık yenilgisiz bir seri oluşturmuştur (2007-2009). Ağustos 2009'da şehir stadyumuna yeni bir çatı inşa edilmesi için çalışmalar başlatıldığında, Estudiantes yeniden Quilmes'e taşınmış ve stadyum yeniden açılana kadar hem bu hem de şehir stadyumu kullanılmıştır (Kasım 2019). Yeni stadyum, LED aydınlatma sistemine, özel oyun yüzeyine sahiptir ve tribünlerin altında alışveriş merkezleri ve restoranlar gibi olanaklara da sahiptir.
Estudiantes'in antrenman sahaları, La Plata'nın kuzeyinde bulunan City Bell bölgesindeki Country Club tesislerinde yer almaktadır.
Taraftar Grupları
La Plata bölgesinde, Estudiantes geleneksel olarak orta sınıfın kulübü olarak kabul edilirken, rakip takım Gimnasia y Esgrima ise işçi sınıfıyla ilişkilendirilmiştir. Bu ayrım her zaman gerçeği tam olarak yansıtmayabilir. Her iki kulüp de La Plata'da yaklaşık olarak aynı popülerliğe sahip olsa da, Estudiantes özellikle 1960'lardaki uluslararası başarılarından sonra daha geniş bir ülke çapındaki taraftar kitlesine sahiptir. Hangi kulübün daha büyük bir taraftar kitlesine sahip olduğuna dair uzun süren tartışmalar olmasına rağmen, Estudiantes'in öne çıktığı görülmektedir.
Kulübün tarihinin çeşitli dönemlerinde, Buenos Aires'ten (porteños) gelen bir grup taraftar, taraftar tabanının önemli bir parçasıydı. 1960'lardan 1990'lara kadar kulübe destek veren taraftarlardan biri, mutfak işçisi olarak çalıştığı için "patates soyucu" anlamına gelen lakapla tanınan Raúl Bernechea'dır; maçlarda ateş yakması, topu havaya atarak gösteriler yapması ve diğer gösterilerle dikkat çekmesiyle bilinirdi.
Yazar Ernesto Sabato, Estudiantes sempatizanıydı ve kulüp tarafından düzenlenen bir törende kendisine 10 numaralı forma verildi. Siyasi yazardır Arturo Jauretche, eserlerinden birinde Estudiantes'e değinmiştir.
Diğer önemli taraftarlar arasında tenis oyuncusu Juan Mónaco, oyuncular Jorge ve Federico D'Elía, filozof Darío Sztajnszrajber, gazeteci Mauro Szeta, insan hakları aktivisti Estela de Carlotto, film yönetmeni ve politikacı Fernando Solanas ve spor yazarı Osvaldo Príncipi bulunmaktadır.
1983 yılındaki başkanlık seçimlerinde, Estudiantes taraftarları, Vélez Sársfield taraftarlarıyla birlikte, Peronistler'e karşı yarışan adayın zaferine ilk destek verenlerdendi. Ancak, özellikle 2003 şampiyonluğunu Estudiantes'in kazanmasıyla bu dostluk zayıflamıştır.
Estudiantes, Buenos Aires'in güney bölgesindeki Quilmes ve Témperley gibi kulüplerle iyi ilişkiler içindedir. Buenos Aires'in kuzey bölgesinde bulunan Platense ise, 1979 yılında Gimnasia'nın düşmesine neden olduğu için bir dönem Estudiantes taraftarlarının kalbinde özel bir yere sahipti.
Estudiantes ayrıca, Libertadores Kupası'nda rakipleri olan Uruguaylı kulüp Peñarol'ün taraftar kitlesiyle de iyi ilişkiler içindedir.
Renkler ve rozet.
Estudiantes kulübünün renkleri olan kırmızı ve beyaz, başlangıçta efsanevi Alumni takımının formalarından alınmıştır; Estudiantes, bu takıma büyük bir hayranlık duymaktaydı. Estudiantes'in yanı sıra, Unión de Santa Fe, Barracas Central, Talleres (RE) ve Instituto (C) gibi diğer kulüpler de, Brown Brothers'ın temsil ettiği ve 1911'de feshedilene kadar Arjantin'in en başarılı takımı olan bu takımına bir saygı olarak kırmızı ve beyaz renkleri benimsemiştir.
Estudiantes, İspanyol ekibi Athletic Bilbao ile de aynı renklere sahiptir. 1950'lerin bir döneminde, her iki kurum da hükümete karşı duruşlarıyla tanınıyordu; Bilbao, Franco rejimiyle mücadele eden bir Bask milliyetçisi takım olarak, Estudiantes ise Peronizm'e karşı bir duruş sergiliyordu. Bu dönemde, Bilbao kulübü, Estudiantes'e forma hediye etmiştir. Bu ilişki, 2000'lerin başlarında Arjantinli göçmenler ve taraftar blogları aracılığıyla yeniden canlandırılmıştır.
Kulübün geleneksel arması, kuruluşundan bu yana olan 1920 yılından beri çeşitli küçük değişikliklere uğramıştır. Zaman zaman, kulüp, "E" harfini ortada taşıyan ve arka planda meşe yaprakları bulunan bir bayrak tasarımını benimsemiştir (bu tasarım 1934 yılında tanıtılmıştır).
Takma Adlar
"Pincharratas" lakabı, genellikle kısaltılmış haliyle "pinchas" olarak da bilinir. Bu isim, 1910'lar ve 1920'lerde La Plata pazarında sıklıkla fare avlayan Felipe Montedónica'dan gelir. Montedónica, bu alışkanlığı nedeniyle "el pincharratas" olarak anılırdı. Montedónica'nın bazı oyuncularla çekilmiş fotoğrafları mevcuttur ve bu fotoğraflarda lakabına atıflar bulunmaktadır. Geleneksel olarak bu lakap, aynı zamanda kulübün ilk dönem üyeleri arasında bulunan birçok tıp öğrencisinin yaptığı laboratuvar çalışmalarına da gönderme yapmaktadır.
Bu lakap, taraftarlara da uzanmıştır. Taraftarların "soy del pincha" ("ben de pincha'lıyım") demesi yaygın bir durumdur.
Taraftarlar aynı zamanda takıma "el león" (aslan), "el orgullo de la ciudad" (şehrin gururu), "los capos de La Plata" (La Plata'nın efendileri) ve "el único campeón de la ciudad" (şehrin tek şampiyonu) gibi isimler verir. Bunun nedeni, kulübün şehirdeki diğer takımların aksine resmi bir turnuvayı kazanmış olmasıdır.
Birkaç yıl boyunca, taraftarların tezahüratlarında sıklıkla "Tricampeón" (üç kez şampiyon) kelimesi kullanılmıştır; bu durum, Libertadores'taki üç yıllık üstünlüğe atıfta bulunmaktadır. 2009 Libertadores finalinden sonra, bazı yeni şarkılarda ise "Tetracampeón" (dört kez şampiyon) ifadesi kullanılmaya başlanmıştır.
Teknik Direktörler
Kulüple çeşitli dönemlerde çalışan birçok teknik direktör, Arjantin futbolu ve uluslararası alanda önemli etkiler bırakmıştır. Bu isimler arasında Guillermo Stábile, Osvaldo Zubeldía ve Carlos Bilardo gibi figürlerin yanı sıra, günümüzdeki Diego Simeone ve Alejandro Sabella de bulunmaktadır. Hepsi de kulüple veya Arjantin milli takımıyla önemli başarılar elde etmişlerdir.
📋 Kulüp Pasaportu
🛡️Head-to-Head Kıyasla
Kulübün futbolcularını diğer yıldızlarla kıyaslayın.
⚖️ Kıyaslama Motoru ➔
