Kanser tanısı hayatını değiştirdi: Avustralyalı bisikletçi, evinde düzenlenecek dünya şampiyonasına ulaşma umuduyla yarışıyor

Avustralyalı çok dallı bisikletçi [isim], bu hafta sonunda İspanya’ın Girona kentinde düzenlenen Sea Otter Avrupa toprak yolu (gravel) yarışında üst sıralara yerleşerek, üçüncü kez katılacağı ve bir ay sonra memleketi Avustralya’da düzenlenecek UCI Gravel Dünya Şampiyonası’na katılma hakkını kazanmayı hedefliyor. 2026 sezonunu kanser tanısıyla sarsılan bir mücadeleyle tamamlayan sporcu, zorlu yolculuğun ardından sahaya dönüşünün hikayesini anlatıyor.

Son yıllarda kariyerinin zirvesine ulaşan Irvine’ın bu yılki yarışmacı yolculuğu, masalsı bir sonla değil, neredeyse bir kabusla başladı. Geçen yıl hayatını değiştiren tek kelime kanser olurken, sporcu sağlık mücadelesinde kazandığı bakış açısıyla hem bisiklete hem de hayata yeni gözlerle bakmaya başladı.

Kanser tanısı ve zorlu süreç

2025 yılına kadar sağlığını tehdit eden tek konunun Tip 1 diyabet olduğunu belirten Irvine, bu hastalığın kendisi için “bir engel” olmadığını söyledi. 12 yaşında Tip 1 diyabet teşhisini koyan sporcu, spora yönelerek triatlonlarda genç kategoride yarıştı; ardından dünya ikili bisiklet (duathlon) şampiyonalığında Avustralya’yı temsil etti ve daha sonra yol bisikletinde Yeni Güney Galler’in yol yarışı ve criterium devlet şampiyonluklarını kazandı. 2019 yılında tam zamanlı yol bisikleti için Novo Nordisk ekibine katıldı.

Irvine, 2022 yılında yol programına toprak yolu (gravel) yarışlarını da ekledi ve iki yıl sonra daha büyük sonuçlar aldı: Hainan Turu’nda bir etapta ilk 10’a girme, Avustralya’daki UCI Gravel Dünya Serisi etkinliği Gravelista’da 10., Big Sugar Gravel’de 21. ve mekanik bir sorun yaşamasına rağmen Unbound Gravel 200’de 24. olma başarıları elde etti.

“Geçen yıl tüm enerjimUnbound’u iyi yapmak için harcadım, sonra da yarışımı mahvedecek felaketimsi bir başarısızlıkla karşılaştım. Çok fazla enerji vermiștim ve iki saniyede her şeyin yok olmuş gibi olması beni çok sinirlendirdi, gerçekten kötüydü.” dedi. Ardından tüm bakış açısının değiştiğini belirtti.

“Kanser olduğunu söylüyor”

Kansas’taki bu hayal kırıklığından bir ay sonra hayatı değişti. Baloise Belçika Turu’nda yarıştı ve ekibiyle irtifa kampındayken “boynukaburgamda tuhaf bir his” hissetti ve doktora randevusu aldı. Ardından skrotal (testis) ultrasonografisi yapıldı; Girona’daki bir sağlık merkezinde İngilizce bilmeyen teknisyenin verdiği haber çok net değildi.

“‘İyi değil’ diyor, sonra da ‘kanser’ diyor. Aklımı kaybettim, göz gözyaşlarıyla ağlamaya başladım” diye hatırladı Irvine. “Bir sonraki dakikada genç bir resepsiyoncü getiriyor; pantolonum ayak bileklerimde, o da utandığı için tavana bakıp duruyor. ‘Sana kanserin var’ diyor. Ben de orada oturup ağlıyorum.”

“Evet, bu geçen yıl çok şeyi perspektife oturttu; bisiklet yarışları arka plana atıldı ve ben sadece sağlıklı olmaya çalıştım” dedi.

‘Çok erken’ yakalandı

Irvine, diyabetinin bir engel olmadığını söylemiş olsa da kanser tanısı tamamen yeni bir meyil oldu. Kendi bedenini nasıl bakması gerektiğinin bir öğrencisi olan sporcu, bu bilgisiyle kemoterapi gerektirmeyen daha kısa bir iyileşme süreci geçirdi.

Tıp ekibi, testis kanseri teşhisini doğrulamak için testler yaptı ve en iyi tedavinin belirlenmesi için üç temel göstergenin sonuçlarını inceledi. İşaretlerden ikisi “iyi” olurken, kas hasarını gösteren kreatin kinaz (CK) seviyesi “çok, çok yüksek” çıktı. Kemoterapi yalnızca tedavi olarak duyuruldu.

“Ben de ‘Bakın, bu testi sık sık yapıyorum çünkü UCI ve ekiple yaptığımız bir test. Bu işaret kas hasarı için de kullanılıyor; ben bir atletim ve gerçekten sert antrenman yapacağım için bu kanserden değil, kas hasarından dolayı şişmiş olabilir’ dedim.” dedi. “Benim kemoterapi yapmam gerektiğinde ısrarcıydılar; ben de ‘Bakın, testi bir hafta sonra tekrarlayalım. Bisiklette tamamen bir haftam kapalı olacak ve hiçbir şey yapmayacağım. Kanepeye yatıp egzersiz olmadan bu seviyeyi düşürmeye çalışacağım’ dedim. Bunun kanserden değil, egzersiz kaynaklı olduğunu kanıtlamak istiyordum.”

Bir hafta sonra CK seviyesi normale döndü. Bu da ameliyat olacağını ama kemoterapi gerektirmeyeceğini gösterdi.

Ameliyattan sonra iki hafta yatağa bağımlı kalan Irvine’a, Girona’daki fizik ve duygusal destek için yanında olan ortağı Courtney Wevers eşlik etti. Üç aylık bir aradan sonra Irvine, Florian Vermeersch (Belçika)’ın kazanma hızından 26 dakika geride ama 100 diğer sporcunun önünde kalarak dünya şampiyonasına geri döndü.

“Bu yarış bir sonuç için değildi. Amacım sadece yeşil-altın rengi formayı giyip sevdiğim şeyi yaparken tekrar başlangıç çizgisinde olmaktı ve bunu yaptığım için çok mutluyum” dedi. Sosyal medyanda dünya şampiyonasından sonra.

Evin gibi bir yer

Cyclingnews, Irvine’ı bu yılki Unbound Gravel’de yakaladığında Kansas’ta tamamlanmamış işleri vardı; son iki kez olduğu gibi büyük mekaniklerden kaçınarak Kansas çamurundan temiz şekilde geçmeyi arzuluyordu. Bu kez elit division yerine açık kategoride yarışıp nasıl yapacağını görmek istedi ve üçüncü oldu.

Bu bahar Nannup’ta düzenlenecek UCI Gravel Dünya Şampiyonası’na katılma beklentisi yoktu, çünkü yılın geri kalanında yol yarışları takvimi vardı. Ancak Avustralya’nın yarış için “gerçek bir toprak yolu” kursuna sahip olmasıyla gurur duydu.

“Bence bu ana kadar en iyi dünya şampiyonası olacak, çünkü tamamen %100 toprak yolu üzerinde. Gerçek bir gravel yarışı. Geçen yıl Hollanda’da aslında bir Klasik yarışındaydı ve bir önceki yıl da Belçika’daydı. Bu dünya şampiyonası gerçek bir dünya şampiyonası olacak.” dedi.

“Son yıllarda birkaç kez dünya şampiyonluğunu WorldTour sporcularının kazanması nedeniyle, bu iyi bir yıl olabilir diehard gravel oyuncular için. Üç yıl önce İtalya’da Amerika gerçekten iyi bir ekip kurduğunda Keegan Swenson yine de iyi yaptı.”

“WorldTour’lu birçok sporcunun gitmeyeceğini düşünüyorum; sadece diehard gravel insanları gidecek. Bence hepsi çok yetenekli insanlar ve WorldTour sporcuları gravel yarışlarına geliyorlar. Bu da onların hangi seviyede olduklarını perspektife oturtuyor.” dedi.

Son etap yarışı, birkaç kaza yaşamasına rağmen takım lideri Filippo Ridolfo’yu genel klasmanda ilk 25’e çıkarmasına yardımcı olan 2.Pro düzeyindeki Belçika Turu’ydu. Biraz dinlendi ve ekip ona daha fazla gravel için yeşil ışık yaktı. Şimdi Newcastle doğumlu sporcu, Batı Avustralya’daki uzun yolculuğu kazanmak için ya katılma hakkını ya da en azından bir wildcard girişi kazanmalı.

“Ailem Avustralya’da; annem ve babam ve tüm diğer ailem. Ulaşması zor, geldiğim ülkenin tamamen karşı tarafında” diye itiraf etti Irvine.

“Sadece hâlâ burada olduğum için ve bunu yapabileceğim için müteşekkirim. Hâlă yarışmayı seviyorum ve kendimi zorlamak istiyorum.” dedi.