Montréal belediyesi, 2021 yılında FIFA Dünya Kupası’nın ev sahibi şehir olmak için teklif vermemeye karar verdikten sadece bir saat sonra, şehrin masasına 2026 UCI Yol Bisikleti Dünya Şampiyonları başvurusu geldi. Beş yıl önceki bu kritik kararla şekillenen organizasyon, aslında on yılı aşkın bir süredir hayal edilen ve artık neredeyse gerçeğe dönüşen bir etkinliğe yol açtı.
Dünyanın en üst düzey bisiklet yarışı WorldTour’un on yıldır ev sahipliğini yapan Montréal ekibi, Uluslararası Bisiklet Birliği (UCI) ile çok erken dönemden beri güçlü bir işbirliği içinde. Ancak genel yönetici Joseph Limare, etkinliğin sıradan bir Grand Prix versiyonu olmayacağını baştan biliyordu ve şimdi tüm detaylar netleşmeye başladı.
Fikir 2012’de filizlendi
Dünya Şampiyonları’nın hikâyesi, aslında çok eskilere dayanıyor. GPCQM (Grands Prix Cyclistes de Québec et Montréal) ve Dünya Şampiyonarlarının genel yönetici Joseph Limare, etkinliğin fikir olarak 2012’ye kadar uzandığını anlatıyor.
“Dünya Şampiyonları fikri, ilk organizasyonlardan iki veya üç yıl sonra, yani Grands Prix Cyclistes’in üçüncü sürümünde ortaya çıktı,” diyor Limare. Avrupa dışındaki bir şehirde WorldTour yarışı düzenlemenin büyük bir meyil olduğunu belirten Limare, ilk yılın tüm bisiklet camiası için bir sınamaya dönüştüğünü anlatıyor.
Bu, Dünya Tour yarışlarının Avrupa dışına çıkması açısından büyük bir meyildi. İlk yıl, tüm bisiklet camiası – WorldTour ve UCI – için bir sınamaydı. İlk organizasyonda takımlar Kanada’ya neredeyse tatilde gibiydi; ancak ilk sürümden sonra organizasyonumuza, takımlara bakışımıza ve yarışın kalitesine nasıl önem verdiğimizi gördüler. Aynı zamanda Québec ve Montréal Grands Prix’lerinin ne kadar zorlu olduğunu da o zaman keşfettiler. İlk veya ikinci sürümden sonra zihniyet değişti.
Joseph Limare, GPCQM ve Dünya Şampiyonarlarının Genel Yöneticisi
Limare’e göre iki organizasyondan sonra gelen geri bildirimler olumlu oldu: “Tamam, organizasyon açısından ilk on içindiniz.” UCI’nın Dünya Şampiyonlarını her zaman bir pist üzerinde bitirmek istemesi ve Montréal’in özgün döngü (circuit) yapısı bu fikrin ortaya çıkmasını kolaylaştırdı.
Kente ev sahipliği kararı
Fikirden planlamaya geçiş yavaş başladı. Hangi kentin ev sahipliği yapacağı konusunda ilk kararlardan biri alındı. Dünya Şampiyonları Montréal’de 1974’te, ardından Ontario’nun Hamilton şehrinde ise 2003’te düzenlenmişti. Ancak Montréal oldukça çabuk net bir tercih haline geldi ve detaylar üzerinde çalışmaya başlandı.
“Grand Prix’lerle aynı şey değil,” diyor Limare. “Dünya Şampiyonlarını organize etmek, WorldTour yarışından on kat daha büyük. Bundan sonra hangi yıl ve Kanada’nın veya Quebec’in nerede olacağı konusunda uzun bir çalışma yaptık. Son sürüm 2003’te Hamilton’daydı; dolayısıyla nereye ve ne zaman odaklanmamız gerekiyordu.”
Limare, şehrin FIFA ile yol ayırma kararının ardından başvurunun hazır olduğunu vurguluyor:
İş o zamandan beri sürüyordu. Montréal Belediyesi 2021’de FIFA’ya gitmeyeceğine dair kararı aldığında, bizim tarafımızdan başvuru hazırdı. Dolayısıyla Montreal’in FIFA ile yol ayırma kararından yaklaşık bir saat sonra başvuru belediye başkanının masasındaydı. Sonra da ‘Tamam, ilerleyin’ dendi ve 2026 için başvuruyu göndermeye karar verdik.
Joseph Limare
Farklı bir rota tasarımı
Dünya Şampiyonları’nın hem organizasyonel hem de sportif açıdan farklı olması gerekiyordu. Limare, dört yıl önce Montréal’deki operasyonel ekiple ilk görüşmede kendilerini bu konuyu ikna etmeye çalışırken bulduklarını anlatıyor.
Montréal’deki operasyonel insanlarla ilk tartışmaya girdiğimizde, ilk konuşma ‘Tamam, bu Grands Prix Cyclistes gibisi’ şeklindeydi. Hayır, hayır, hayır, hayır, hayır. Onlara bunun Grands Prix Cyclistes gibi olmadığını ikna etmemiz gerekiyordu. Sekiz sürümden oluşuyor; on üç etkinlik var.
Joseph Limare
UCI’nın 2026 rotalarının yıllara yayılan Dünya Şampiyonu rotalarının çeşitliliğine uymasını istemesi üzerine belirli talepleri de vardı. Limare, UCI’dan geçen yıldaki Kigali yarışından ve önümüzdeki yıldaki Sallanches yarışından daha az zorlu rotalar istemelerini aktarıyor.
Bunun üzerine geleneksel doğal stadyum olarak bilinen, Montréal’in merkezindeki tepeli Mount Royal parkında biten, ancak düzenlenmiş döngüler ve Grand Prix’in hiç uğramadığı şehrin bir bölümünü gösterecek bir dış rotadan oluşan yenilenmiş bir rota hazırlandı.
Pist üzerinde tamamen kalmak istemedik, çünkü Montréal’i sadece pist üzerinde değil, aynı zamanda nüfusla da buluşturmak istedik. Bisiklet, halka giden bir spordur. Bizim için şehrin merkezine gelenlerin metro veya otobüs gibi ulaşım araçlarıyla etkinliğe gelmesi zaten kolay; ancak daha çok insanın dahil olmasını istedik çünkü bu bisiklet.
Joseph Limare
Pist dışına çıkmak aynı zamanda sportif bir avantaj da sağlıyor. Limare, Grand Prix’in 16 döngüsüne kıyasla Dünya Şampiyonu’nun 12 döngüsü yarışın şeklini değiştireceğini umuyor.
Grands Prix Cyclistes için 16 döngü var, bu örneğin Pogačar veya böyle bir sürücü için daha kolay. Ancak biz ‘sadece’ Dünya Şampiyonu için 12 döngüye sahibiz; dolayısıyla Pogačar’ın kazanması bunun olabileceğinden daha kolay olmayacak, çünkü daha az döngüyle yarış açılacak.
Joseph Limare
Bu açıklamayı yaparken Pogačar’ın Dünya Şampiyonlarına katılmayacağı haberi henüz gelmemişti.
Yeni meyiller ve lojistik zorluklar
Pist dışına çıkmak aynı zamanda sportif bir avantaj da sağlıyor. Limare, Grand Prix’in 16 döngüsüne kıyasla Dünya Şampiyonu’nun 12 döngüsü yarışın şeklini değiştireceğini umuyor.
Bu açıklamayı yaparken Pogačar’ın Dünya Şampiyonlarına katılmayacağı haberi henüz gelmemişti.
Joseph Limare
Elbette, Grand Prix’ten farklı ve özgün bir rota tasarmanın yanı sıra, Limare ve ekibi bu kadar büyük bir etkinliği organize ederken tamamen yeni zorluklarla karşılaştı. Montréal’in ana merkezinden uzaklaşmak bile bu zorluğun nasıl çabuk çoğaldığının başlıca örneği.
Ana Montréal şehri bir ada olduğundan, yarışı adadan çıkarmak için köprüleri kullanmaları gerekiyordu. Kanada’da ise köprüler yerel hükümetin değil, federal hükümetin yetkisinde; dolayısıyla ilk günden itibaren Kanada hükümetiyle çalışmak zorundalardı. Bazı sorular kolayca ‘evet’ olurken, Limare güvenlik için şehrin dışındaki polis güçleri gibi diğer konuların ikna edilmesi daha uzun sürdüğünü anlatıyor.
Toplamda 36 kilometre yol, etkinliğin süresince – şehrin dışına çıkış hariç – kapatılacak. Limare, bu kadar uzun bir mesafeyi ‘sadece’ kapatmanın, şehirde çok sayıda rahatsızlığa yol açacak olması nedeniyle önemli bir başarı olduğunu vurguluyor.
Bu, lojistik açıdan en üst düzeye çıkarılmış bir zorluk ve Limare, zaman yarışlarının eklenmesini çözülmesi gereken özel bir bulmaca olarak gösteriyor; organize eden ekip daha önce böyle bir şey yapmamıştı.
Dağımız vardı, bitişimiz vardı; ancak bizim için yeni olan zaman yarışlarıydı, çünkü Grands Prix Cyclistes’te bu tür bir etkinliğe sahip değiliz. Bizim için nehir etrafında zaman yarışını düzenlemek doğal oldu, böylece daha az rakım elde edeceğiz.
Joseph Limare
Aynı zamanda burada bisikletin Avrupa kültürü yok ve örneğin hiç zaman yarışı yapmadık. Dolayısıyla insanlar için bu yeni bir etkinlik, bir zaman yarışı; onu bilmiyorlar, dolayısıyla açıklamamız gerekiyor.
Joseph Limare
Mükemmel zamanlama: Kanada’nın şampiyonu
Başkan Joseph Limare ve ekibi beş yıllık resmi planlamayı tamamladı, on yılı aşkın bir süre önce başladıkları bu organizasyonu Avrupa’da tanıttı ve promosyonunu yaptı, yerel toplulukta çalıştı, şehirle çalıştı ve artık geriye sadece asıl etkinlik kaldı. Bu kadar uzun süredir üzerinde çalışılan bir etkinliğe rağmen organize edenler son derece hazır görünüyor.
‘Şimdiye kadar bisiklet camiasından aldığımız geri dönüşler tek kelimeyle harika’ diyen organizatörler, Montréal’deki şampiyona için hazırlıkların kusursuz ilerlediğini vurguladı.
Organizasyon ekibinin tüm planlamasının üzerindeki en büyük süs ise bu yılın, bir Kanadalı sürücünün ilk kez Yol Şampiyonu’nda savunma şampiyonu olarak Dünya Şampiyonlarına katılacağı anlamına gelmesi. Magdeleine, geçen yıl ülkesinin ilk elit yol yarışı unvanını kazanarak Kanada bisikletini büyük ölçüde ön plana çıkardı ve kendi evinde düzenleyeceği Dünya Şampiyonları için bir yıllık heyecanın kapılarını açtı.
Bir on yılı aşkın süredir üzerinde çalışılan bu plan için zamanlama bundan daha iyi olamazdı.
Bunu plan mıydı? diye espri yaptı Limare. Gerçekten çok iyi bir zamanlama; Magdeleine’in geçen yılki zaferiyle elde edebileceğimiz en iyi pazarlama planı. Kız gücü harika, ve sadece elit takımda değil, 23 yaş altındakiler için de – Isabella Holmgren’in 23 yaş altındakilerde de performans göstereceğini biliyoruz – madalya şansımız belki de elitlerde değil, 23 yaş altındakilerde.
Joseph Limare
Magdeleine 26 Eylül’e odaklanmış; evinde olacak, tüm desteği ve Montréal vatandaşları ile Dünya Şampiyonlarına gelen herkes tarafından tanınmayı kazanacak. Dolayısıyla zamanlama bizim için mükemmel.
Joseph Limare
Kanada yol bisikleti şu anda uzun bir süredir görmediği kadar sağlıklı görünürken, Limare aynı zamanda Dünya Şampiyonlarının bu büyümeye katkıda bulunmasını ve zaten elde edilen başarıların ışığı altında durmasını da istiyor.
Bisiklete katılan giderek daha genç sürücüler, hem erkek hem kadın; eğitim kampları veya yarışlar için Avrupa’ya giden giderek daha fazla sürücü var ve bunların çoğu Dünya Şampiyonlarıyla kutlamak istediğimiz şeylerin parçası.
Joseph Limare
Dünya Şampiyonları’ndan sonra bisiklet Kanada ve Québec Bisiklet Birliği’ne fon sağlayabilmek için bir bağış yapmayı başardık; böylece gençler için giderek daha fazla eğitim kampı ve programına sahip olabilecek, onları Avrupa’ya taşıyabilecek, performans gösterebilsinler ve burada olduklarından daha fazlasını bisikleti anlayabilsinler – daha banyak yarışla ve giderek daha yüksek düzeyde dahil olarak.
Joseph Limare
Kanada’nın erkek futbol takımının bu yaz FIFA Dünya Kupası’nda son 16’da elendiğini, ancak bisiklet yıldızlarının ise gelecek hafta birden fazla yarışta gerçek madalya adayı olduğunu düşünürsek, Montréal şehrinin beş yıl önceki o kritik günde doğru kararı verdiğini söylemek kesinlikle mümkün.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
