Philadelphia Eagles, Chicago Bears karşısında oynadığı maçta 27-7’lik bir mağlubiyet yaşadı ve bu sonuç sadece sürpriz bir yenilgi olarak kalmayıp ulusal ölçekte bir utanç kaynağı haline geldi. Üçüncu sıra kalecisiyle sahaya çıkan Bears’a koçluk, uygulama, hazırlık, hücum, savunma, soğukkanlılık, disiplin ve karar verme gibi futbolun içinde yer alan her alanda üstün gelindi. Bu tablonun ardından akla gelen sorular net: Neden Eagles bu kadar kötü oynadı? Hücum neden tıkandı? Savunma nasıl Case Keenum önünde parçalandı? Takım ilk iki devrede can işaretlerini göstermek için neden bu kadar uzun süre bekledi? Jalen Hurts neden bu kadar zayıf kaldı, Saquon Barkley görünmezleşti de nereye gitti? Takım nasıl oldu da 10 ceza topladı?
Bu arada dikkat edilmesi gereken önemli bir nokta var: Bu yalnızca 17 maçlık sezonun tek bir maçı. Eagles 2-0’lik galibiyet serisiyle maça girişmişti ve ilk iki haftanın pek de temiz geçmediği söylenebilir, ancak galibiyetler galibiyettir. Philadelphia’da gökyüzü düşmüyor — en azından düşmemesi gerekiyordu. Ancak taraftarların takımdan beklentileri çok dar bir sabra sahip olduğunu görmek gerekiyor; takım kazanırken bile sinirleniyorlar, kaybedinceyse bu öfkenin hızla patlaması sürmüyor.
Nick Sirianni: Suç payının %30’u
Maçtan sonra Sirianni’ye en azından küçük bir takdir geçmek gerekiyor: Kendini gizlemedi. “Bu gerçek anlamda bir takım kaybıydı” dedi ve takımı başarısızlığa sürükleyen konularda önce kendine yöneldiğinden bahsetti.
Bu gerçekten bir takım kaybıydı ve gerçek bir takım kaybında önce kendime bakmam gerekiyor. Koçluk yapmaya hazır değildik, oynamaya hazır değildik ve bu nihayetinde benim sorumluluğumda başlıyor ve bitiyor. Tekrar söylüyorum, bu benim sorumluluğum. O sahadaki her şeyin ürünü benim sorumluluğumda. Yeterince iyi bir iş çıkarmadım.
Nick Sirianni, Eagles Baş Koçu
Sonuç olarak haklı. Birçok konuda takımı hayal kırıklığına uğratmıştı. Hurts tıbbi çadıra gitmek zorunda kaldığında, kesinlikle aklını kaybetmişti ve öfkesini birçok yöne yöneltmişti — maçtan sonra bunun için pişmanlığını dile getirmişti.
Belki de bir koçun olabileceği en iyi şey; X’ler ve O’lar dahisi olmak, büyük bir motive edici ya da oyun içi ayarlamada yetkin olmak yerine, zorlukların önünde sakin kalabilen bir lider olmaktır. Sirianni burada başarısız oldu.
Aynı zamanda iki dördüncü deneme kararında da hatalı davrandı: Orta sahaya yakın bir noktada dördüncü ve 1 metrelik durumda faulya çekilip vuruş yaparken, birkaç metre ilerideki sonraki hücumda dördüncü ve 5 metrelik durum için hâlâ hücuda devam etmeyi seçti. Again, Sirianni maçtan sonra bunun için pişmanlığını dile getirmişti.
Siriannis’in takımı disiplinsizdi; 10 ceza toplayarak bunu gözler önüne serdi ve bu da en azından kısmen onun suçu sayılabilir. Her iki devrenin de başında neredeyse uyurken yaptıkları gibi ilerlediler. Son olarak, koçluk yapmayan CEO tipinde bir baş koç olarak Sirianni, koordinatörlerde doğru atamaları yapmakla sorumludur. Günümüzde Sean Mannion ve Hurts hiç birbirine uymuyor — bu ikiliye geldiğimizde…
Jalen Hurts: Suç payının %25’i
Hurts’un 30 topu geri geri izledim ve birkaç hayal kırıklığı yaratan an vardı. Temel düzeydeki en büyük sorun, Hurts’un aşırı öngörülü atmadığı gerçeğinden kaynaklanıyor; özellikle sahanın ortasında böyle.
Sahanın orta bölümünü hedef alabileceği birden fazla fırsat vardı — hem DeVonta Smith hem de Makai Lemon hat sahasından çıkarken korumalarını atlattı. Barkley korumada ezildiğinde oyun biraz bozuldu, ancak Hurts ilk baskıyı atlatmayı başardı. Yine de ardından hemen oyunu uzatma ve koşu moduna geçti. Bu geçiş fikrini sadece bir saç teline daha uzun süre tutmuş olsaydı, Eagles büyük bir hücum yakalayabilirdi.
Oyunun erken aşamalarında Hurts oldukça temizdi — baskı yapan oyuncu sahadan geçti ancak bu, Hurts topu attıktan sonra oldu ve Barkley için yaklaşık 5 metre eksik bir pas verdi. Bu da büyük ilerleme olabilirdi ve Barkley bunun farkındaydı.
Baskı altında Hurts 10 denemeden 4’ünü isabetlendirdi ve 23 metre yaptı. Bu iyi değil.
Mannion-Hurts ikilisinin zayıf yönleri net. Mannion Green Bay’den geldi; orada Jordan Love, NFL’in en öngörülü atanlarından biri olarak kabul görüyor. Bu derin, orta alan atışlarını teknik açıdan açık olmadan önce yapmaktan çekinmiyor. Hurts ise henüz o noktaya ulaşmış değil.
Sean Mannion: Suç payının %15’i
Yukarıda belirttiğim gibi, Hurts bazı fırsatları kaçırdı. Ancak Mannion da ona yardım etmekte iyi bir iş çıkarmadı. Örneğin Hurts’un ikinci pasında oyunun yarısını doğru yapıyor: Barkley için bir ekran açılıyordu ve eğer Hurts buna ulaşabilseydi kullanılabilirdi. Sorun neydi? Formasyonun diğer tarafından tüm hızla gelen yedek tight end E.J. Jenkins’in bloğu yapmaya çalışması — ki bu Montez Sweat’a asla başarılamaz.
Hurts hızlandırıldı ve burada biraz suç Hurts’a da yüklenebilir: Soluna doğru hareket edip Barkley’e atmış olsaydı büyük bir hücum mümkün olabilirdi. Ancak Hurts, baskı altında her zaman telaşlanan bir kalecidir. Topu Barkley’in hiç yakınına atmadan zemine indirir ve grounding cezasıyla karşılaşır. Bu, Hurts’un kötü bir oyunu ve Mannion’un şüpheli oyun tasarımıdır.
Eagles’in kısa mesafe pas oyunu gerçekten bir çuydu ve sezon boyunc böyle sürdü. Hurts bu yıl sahaya girme hattının arkasına yaptığı atışlarda 21 denemeden 12’sini isabetlendirdi ve sadece 6 metre yaptı — 6 METRE!!! Bu, maça başlama başına 0,3 metre anlamına geliyor ve açık ara NFL’deki en kötü oran.
Mannion, Barkley’in ikinci devrede kaybolmasından daha fazla sorumluluk taşıyor. İlk devrede 11 koşuda 73 metre (koşu başına 6,6 metre) yapan Barkley, ikinci devrede yalnızca dört koşulda 9 metre yapabildi. Evet, Eagles gerideydi ama o kadar geriye düşmemişti ki Barkley ikinci devrede böyle sınırlı kalsın.
Ayrıca beş offensive ceza vardı, bunların üçü snap öncesi geldi. Üstelik şu anda Eagles hücum başarı oranında 27inci sırada.
Hücum hattı: Suç payının %15’i
Sorunların tamamının birleştiği yer de burası. Hücut hattı bir çuydu. Landon Dickerson IR’ye (sakatlık listesi) alındığında, Eagles Cam Jurgens’i merkezden Dickerson’un sol koruma pozisimine aldı ve sonuçlar kötü oldu.
Eagles’in şu anda yaşadığı hücumu en iyi şekilde tanımlayan iki oyun var: kaleci, koç ve hücut hattı sorunlarının birleşimi. İkisinin de aynı savunmacı ve offensive hat oyuncusunu içeriyor olması durumu daha da alarm verici kılıyor.
T.J. Edwards PBU (pas bloğu) ve pick (interception). Adam dün gece her yere dağılmıştı.
Zach Pereles (@zach_pereles), Twitter — 29 Eylül 2026
Birinci oyunda T.J. Edwards (53) blitz yapıyor ve ardından geri çekiliyor, ancak Jurgens Booker’a (94) dönecek kadar hızlı değil. Edwards neredeyse bir interception yakalıyor; Hurts serbestçe koşan bir oyuncudan vuruluyor. İki receiver’ın da temelde sağ tarafta olduğu bu hücumda koçluk kararını pek beğenmedim.
İkinci oyunda ise Edwards ve Booker ekranın alt kısmında savunmayı tamamen dağıtarak hücum hattını altüst ediyor ve Jalen Hurts’ü hazırlıksız yakalıyor.
Her iki hücum hattı oyuncusu da (Tyler Steen ve Cam Jurgens) Chicago’nun agresif blitz savunması karşısında beş kez holding ve faul cezası alarak Eagles hücumunu felce uğrattı.
Johnson bu hafta PFF’nin pas korumasındaki tackle derecelendirmesinde 24üncü, Jordan Mailata ise 27inci oldu. Bu, onların yüksek standartlarının altında kalıyor. Jurgens bu hafta pass pro sıralamasında 76 guard arasından 71inci sırada tamamladı. Değişiklikler gelmeli.
Savunma: Suç payının %15’i
Bu düşük görünebilir, ancak savunma gerçekten de anlatıldığı kadar kötü değildi. Koşuyu durdurdu. Bears’a Chicago’nun 15 metre çizgisinde pozisyon kazandıran Tank Bigsby fumble’ından sonra sıfır puan verdi. Evet, Bears 27 topladı ama kırmızı bölgede yalnızca beş denemeden ikisini sonuçlandırdı. Bu savunma çabası bu maçı kazanmaya ya da en azından yakın tutmaya yeterliydi; hücum için aynı şeyi söyleyemiyoruz.
Ancak Keenum’a karşı sıfır sack ve sıfır turnover gerçekten ürkütücüydü. Keenum play action’da 12 denemeden 11’ini isabetlendirdi ve 128 metre yaptı. Blitz altında ise 11 denemiden 10’unu isabetlendirip bir touchdown attı. Vic Fangio, geçen yıl Chicago’nun Philadelphia önünde 281 metre koşması sonrası oyunu durdurmaya kararlıydı ve Eagles bunu iyi başardı; ne var ki başka alanlarda başarısız oldular. Dönüştürülemeyen birkaç fırsat vardı.
Ancak en hayal kırıklığı yaratan konu, Eagles’in Bears’a cezalardan dört first down vermesiydi. Bunların üçü üçüncü ya da dördüncü demdeydi. Bu bir disiplinsizlik ve böyle olması hiç gerekmiyor.
Belki savunmayı burada daha fazla sorumluluk yükleyebilirdim, ancak hücuttan hiçbir yardım almadı. Ben Johnson, Fangio’nu koşuyu durdurmaya odaklanırken hızlı pas ve play action temelli bir hücumla üstüne gitti ve Fangio’yu outcoached etti.
Savunmanın (şu anda başarı oranında dokuzuncu) nispeten çabuk toparlayabileceğine inanıyorum. Hücum için aynı şeyi söyleyemiyorum.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
